آدم ها همه می پندارند که زنده اند؛

آدم ها همه می پندارند که زنده اند؛
برای آنها تنها نشانه ی حیات بخار گرم نفسهایشان است!
کسی از کسی نمیپرسد: آهای فلانی! از خانه ی دلت چه خبر؟!
گرم است؟ چراغش نوری دارد هنوز ...؟