تـــو بمانی در ڪنارم

تـــو بمانی در ڪنارم
جـاڹ فدایت می‌ڪنم
روز وشب هر لحظہ‌
بی‌پروا هوایت می‌ڪنم
ایڹ دڸ مڹ مثڸ چترے
سایہ بـانت می‌شود
بـا نڪَاهم هر زمـاڹ
در دڸ صدایت می‌ڪنم.