گام هایم را تند کردم، تندتر و تندتر تا به حریم دوستی پا گ

گام هایم را تند کردم، تندتر و تندتر تا به حریم دوستی پا گذارم که خدا حبیبش خواند.

هنگامه نماز صبح بود و با وجود جمعیت بی شماری که به سوی حرم نبی سرازیر بودند سکوت زیبایی برقرار بود.

نجوای دعوت پروردگار در آسمان طنین انداز شد و صدای اذان از جای جای مسجدالنبی به گوش میرسید، اشهد ان محمد رسول الله

و من زیر لب زمزمه میکردم اشهد ان علی ولی الله ، موذن اما...

علی جان برای اولین بار بود که از خود پرسیدم چه شده مهرشما در سینه ام امانت است، چه شده که من شیعه شما هستم ، چرا من علی را مولا میدانم و سرپرست.

علی جان مگر خدا در قرآن نفرموده که از همگان عهد بر ولایت شما گرفته، پس چرا عده ای عهد شکستند ، منکر شده و میشوند.(1)

علی جان مگر قبل از خلقت انوار نورانی شما اهل بیت بر عرش جای نداشت؟

علی جان مگر نبی برای ولایت شما در روز غدیر پیمان نگرفت؟

علی جان مگر نبی شما را ولی و جانشین نخواند؟

اصلاً همه چیز به کنار ، علی جان مگر قلب ما برای شما نمیتپد؟اگر شما ولی قلب ها نیستید پس چرا اشکانم هنگام نگاشتن از شما جاریست؟

اگر شما حاکم عادل نبودید پس چرا عدالت شما زبانزد آنهایی است که میخواهند انکارتان کنند؟

علی جان بر درب مسجدالنبی تنها برای شما نوشته شده علی کرم الله وجه دشمنانتان هم آگاهند که فقط شما آینه تمام نمای صفتات الهی هستید بری از گناه و خطا.

علی جان بی تکلف میگویم ، قلب تیره از گناهم در هر ثانیه از تپشش شور عشق ولایت شما را فریاد میکندو من سربلند از انتخاب شدنم برای محب حب الله بودن َیعنی شما هستم.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
یا علی مدد