ﺗﻮ ﮐﯿﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺑﯽ ﺗﻮ ﺑﯽ ﺗﺎﺑﻢ
ﺷﺐ ﺍﺯ ﻫﺠﻮﻡ ﺧﯿﺎﻟﺖ ﻧﻤﯽ ﺑﺮﺩ ﺧﻮﺍﺑﻢ
ﺗﻮ ﮐﯿﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺍﺯ ﻣﻮﺝ ﻫﺮ ﺗﺒﺴﻢ ﺗﻮ
ﺑﻪ ﺳﺎﻥ ﻗﺎﯾﻖ ﺳﺮ ﮔﺸﺘﻪ ﺭﻭﯼ ﮔﺮﺩﺍﺑﻢ
ﻣﻦ ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﺳﺮ ﺭﺍﻩ ﺗﻮ ﺁﻣﺪﻡ ﻧﺎ ﮔﺎﻩ
ﭼﻪ ﮐﺮﺩ ﺑﺎ ﺩﻝ ﻣﻦ ﺁﻥ ﻧﮕﺎﻩ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺁﻩ
ﺗﻮ ﺩﻭﺭﺩﺳﺖ ﺍﻣﯿﺪﯼ ﻭ ﭘﺎﯼ ﻣﻦ ﺧﺴﺘﻪ ﺳﺖ
ﭼﺮﺍﻍ ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﺳﺒﺰ ﺳﺖ ﻭ ﺭﺍﻩ ﻣﻦ ﺑﺴﺘﻪ ﺳﺖ
ﺗﻮ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺑﻠﻨﺪﯼ ﻭ ﺩﺳﺖ ﻣﻦ ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﻣﺪﺍﻡ ﭘﯿﺶ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻣﺪﺍﻡ ﭘﯿﺶ ﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻪ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﻣﺤﺎﻟﯽ ﺳﺖ ﺯﯾﺴﺘﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ
ﻣﺮﺍ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ ﯾﮏ ﺳﺨﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ