به گفتن نیست،

به گفتن نیست،
همیشه چشمای آدم همه‌ی ناگفته‌ها رو داد می‌زنن.
فقط ڪافیه چند ثانیه بهشون خیره بشی.
من فڪر می‌ڪنم اگر ڪسی حرفت
رو از توی چشمات نتونه بخونه،
به زبون هم بیاری متوجه نمی‌شه.
بعضی حرفا رو نباید گفت.
بعضی حرفا رو نباید شنید.
بعضی حرفا رو باید سیر تماشا ڪرد..
چشمای آدم، دروغ نمی‌گن ولی

می‌گویند گاهاً عشقِ دو انسان نسبت به یڪدیگرمی‌میرد این درست نیست. عشق نمی‌میرد!
فقط اگر آنچنان که، باید لایق و "شایستــه" آن نباشید شما را ترڪ می‌گوید و می‌رود، و عشق
به مانندِ دریایی‌ست که اگر لایق آن
نباشید، شما را در جایی پس خواهند زد تا ڪه
بمیرند! آدم ڪه "آخرش" می‌میرد منتها من دلم
می‌خواهد غرق در دریا بمیرم...