روحیه زودرنجـــــی دارم با کوچکترین رفتار ناراحت می شوم،

روحیه زودرنجـــــی دارم با کوچکترین رفتار ناراحت می شوم، راهنمایی کنید؟


در این رابطه راه‏های مختلفی وجود دارد؛ ولی مهم آن است که در راه درمان آن کامـــــلا جدی باشید و مطالب پیشنهادی را بدون کمترین کاستی به اجرا گذارید:

از حساسیت بیش از حد در هر زمینه بپرهیزید.

همواره در هر مساله ‏ای، ابتدا از دیگران انتظار بدترین برخورد را داشته باشید و خود را برای تحمل آن آماده کنید. این مساله باعث میشود برخوردهای بهتر از مورد انتظار در شما ایجاد خشنودی نماید. در حالی که اگر همیشه انتظار برخورد خوب داشته باشید، چه بسا نتیجه عکس خواهید گرفت.

با خود شرط کنید که هیچ گاه و در هیچ شرایطی برخورد تند نداشته باشید و اگر ناگهان از شما برخورد تندی سر زد خود را جریمه کنید؛ مثلا تصمیم بگیرید - یا در صورت امکان نذر کنید - که اگر بر سر کسی فریاد زدید، فلان مبلغ را صدقه بدهید، یا نماز شب بخوانید و یا یک روز روزه بگیرید. کارآیی این روش، بسیار بالا است و بسیاری از علمای بزرگ بدین سان تمرین عملی و خودسازی نموده‏ اند.

. از تفریحات سالم و تقویت کننده اراده؛ مانند کوهنوردی، شنا، دو و پیاده‏روی و گردش در طبیعت و... نیز استفاده کنید.

در تصمیم‏گیری‏ها، حتی الامکان با افراد عاقل و پخته مشورت نمایید و از اقدامات عجولانه و مطالعه نشده بپرهیزید.

. بیشتر با افراد خوش خلق و غیر عصبی معاشرت کنید.

از موقعیت‏های که زمینه تندخویی در آن فراوان است، اجتناب کنید و در موقعیت‏هایی حضور یابید که رفتار پرخاشگرانه در آنجا دیده نمیشود و از موقعیت‏های که شما را به تندی نمودن دعوت میکند، دور شوید.

قبل از هر عملی، در مورد پیامد آن تفکّر و اندیشه کنید و آن‏گاه اقدام نمایید

به برخی رفتارها و حالاتی که از افراد سر می‏زند. و شما را به عصبانیت دعوت می‏کند، توجه نکنید؛ مثلاً اگر کسی با حرف ناروا شما را بر می‏افروزد، از شنیدن و گوش سپردن به سخنان وی اجتناب کنید و حتی گوش ندهید یا محیط را ترک کنید. دیگر به گفته‏های او دقت و توجه نکرده و آنها را در ذهن خود مرور نکنید.

نسبت به دیگر اعمال فیزیکی و رفتارهای پرخاشگرانه و تحریک کننده نیز همین طور واکنش نشان دهید و راه بی‏توجهی و تغافل را پیش گیرید

به هنگام بروز عصبانیت و تندخویی سریع، حالات خود را تغییر دهید؛ مثلاً اگر ایستاده‏اید، بنشینید و اگر نشسته‏اید، دراز بکشید و صورت خود را با آب سرد بشوید و یک لیوان آب خنک بیاشامید و خود را از موقعیت دور سازید.

. از خواندن قرآن به مقدار زیاد و در نوبت‏های متعدد در طول 24 ساعت هرگز غفلت نورزید؛ چه قرآن تأثیر عظیم در رسیدن به حالت سکینه و آرامش درونی دارد. همین طور عبادت‏های خود، مانند نماز را در اول وقت و با حضور قلب کامل به جا آورید که تأثیر بزرگی در رسیدن به اطمینان خاطر دارد و آدمی را از درون به سکوی آرامش میسپارد.
ادامـــــه دارد...
دیروز چند راهکـــــار کنترل خشمـم و گذاشتم و اما ادامه...
بعد از استحمام و به هنگام خروج از حمام، دو پای خود را تا قوزک با آب سرد بشویید.

رفتارهای عادی و روزمره خود را با تسلط کامـــــل بر رفتار و بدون شتابزدگی انجام دهید تا نرم‏خویی و پرحوصلگی، بر تمام رفتارهای شما حاکمیت پیدا کند


به خودتان تلقیـــــن کنید که اتفاق خاصی نیفتاده است؛ مگر آسمان به زمین آمده
بقیه در چنین مواردی چه میکنند؟
آیا همه عزا میگیرند؟ هر کسی به کاری مشغول می‏شود و اعتنایی به این گونه موارد نمی‏کند.

ذکر «لا حول و لا قوه الا بالله» را زیـــــاد بر زبان جاری سازید
سوره والعصر را زیاد بخوانید و تکرار اذکار: «استغفرالله ربی و اتوب الیه» و «اعوذ بالله من الشیطان الرجیم».

وقتی که با امور عصبانیت آفرین مواجه هستید برای مدتی (حدود 10تا 15 دقیقه) راه دریافتهای حسی خود را سد سازید مثلاً جلوی گوش خود را بگیرید و چشمان خود را ببندید و سر خود را پایین اندازید تا دریافت‏های عصبانیت را تحت کنترل شما در آیند و موجب تحریک بیشتر شما نشوند.

اگر رفتار و یا صفتی که در شخصی هست موجب عصبانیت شما شده است آن رفتار را شوخی تلقی کرده و به شکلی خود را از تیررس آنها دور در نظر بگیرید یعنی به گونه‏ای از مخاطب در نظر گرفتن خویش در برابر رفتارهای دیگران پرهیز کنید مثلاً از مشاهده کسی که فحش می‏دهد با خود بگویید مخاطب او من نیستم و در این هنگام از صحنه دور شده و راه دریافت‏های حسی را سد سازید تا بیشتر مورد هجوم قرار نگیرید.

برای توجیه رفتارهای خلاف انتظاری که از دیگران سر می‏زند توجیه مناسب داشته باشید و آنها را مقصر تلقی نکنید تا موجب شود به خود اجازه عکس العمل بدهید مثلاً بگویید خودم از این فرد بدتر رفتار میکنم او اشتباه گرفته مقصر نیست اشتباه من باعث رفتار نامناسب او شده است.