بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت اول :
امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام: اَمّا بَعْدُ، فَاِنَّ الْمَرْءَ قَدْ يَسُرُّهُ دَرْكُ ما لَمْ يَكُنْ لِيَفُوتَهُ - اما بعد، انسان را گاهی دست یافتن به چیزی که از دست رفتنی نبود شاد مینماید،
وَ يَسُوءُهُ فَوْتُ ما لَمْ يَكُنْ لِيُدْرِكَهُ - و از دست رفتن آنچه که به دست آمدنی نبود ناراحت میسازد.
فَلْيَكُنْ سُرُورُكَ بِما نِلْتَ مِنْ آخِرَتِكَ،وَلْيَكُنْ اَسَفُكَ عَلى ما فاتَكَ مِنْها - پس به آنچه از آخرتت به آن رسیدهای شاد باش، و به آنچه از آخرتت از دست رفته متأسف باش به غم بنشین.
وَ ما نِلْتَ مِنْ دُنْياكَ فَلاتُكْثِرْ بِهِ فَرَحاً، وَ ما فاتَكَ مِنْها فَلا تَأْسَ عَلَيْهِ جَزَعاً - به آنچه از دنیا به آن میرسی زیاد خوشحال مباش، و به آنچه از دنیا از دستت میرود، بیش از اندازه غمگین مشو.
وَلْيَكُنْ هَمُّكَ فيما بَعْدَ الْمَوْتِ - و باید همه سعیت برای بعد از مرگ باشد.
شرح مختصر :
شادی و غم،یا خوشحالی و ناراحتی، حالتهایی در انسان می باشد که لازم و ملزوم یکدیگرند؛لذا اموری یا پیشامد هایی، یا موفقیت هایی سبب خوشحالی و شادی می گردند و همچنین اموری، یا پیشامد هایی یا شکستهایی، سبب ناراحتی و غم انسان میگردند. حتی در حیات اخروی نیز شادی و ناراحتی، یا خوشحالی و غم، در انسان وجود دارد، با این تفاوت که در آخرت، خوشحالی و شادی، از اهل عذاب گرفته میشود و ناراحتی و غم، از اهل بهشت گرفته میشود: إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ - كسانی كه ايمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند و نماز را بر پا داشتند و زكات را پرداختند، اجرشان نزد پروردگار شان است، و نه ترسی بر آنهاست، و نه غمگين میشوند.(سوره بقره آیه 277)
ترس، همیشه در بارۀ آینده است و کسی از گذشتۀ خود نمیترسد، اما حُزن یا غم و اندوه، همیشه دربارۀ گذشته است و کسی برای آیندۀ خود مغموم نمیشود.
به عنوان مثال: اگر پدر کسی ده سال پیش وفات یافته باشد، نسبت به آن ترس ندارد، اما چه بسا همچنان مغموم باشد - و اگر کسی سرمایهای داشته باشد، برای احتمال از دست دادن آن در آینده غصه نمیخورد، ولی میترسد و چاره جویی میکند که چنین نشود.
اما، مصیبت بیشتر برخی آنجاست که برای آن چه به دست آوردنش دشوار و بعید نبود، بیش از اندازه شاد میشوند و برای چیزی که در هر حال به دست نمیآمد، غصه میخورند و مغموم میشوند!(ادامه دارد...)
قسمت اول :
امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام: اَمّا بَعْدُ، فَاِنَّ الْمَرْءَ قَدْ يَسُرُّهُ دَرْكُ ما لَمْ يَكُنْ لِيَفُوتَهُ - اما بعد، انسان را گاهی دست یافتن به چیزی که از دست رفتنی نبود شاد مینماید،
وَ يَسُوءُهُ فَوْتُ ما لَمْ يَكُنْ لِيُدْرِكَهُ - و از دست رفتن آنچه که به دست آمدنی نبود ناراحت میسازد.
فَلْيَكُنْ سُرُورُكَ بِما نِلْتَ مِنْ آخِرَتِكَ،وَلْيَكُنْ اَسَفُكَ عَلى ما فاتَكَ مِنْها - پس به آنچه از آخرتت به آن رسیدهای شاد باش، و به آنچه از آخرتت از دست رفته متأسف باش به غم بنشین.
وَ ما نِلْتَ مِنْ دُنْياكَ فَلاتُكْثِرْ بِهِ فَرَحاً، وَ ما فاتَكَ مِنْها فَلا تَأْسَ عَلَيْهِ جَزَعاً - به آنچه از دنیا به آن میرسی زیاد خوشحال مباش، و به آنچه از دنیا از دستت میرود، بیش از اندازه غمگین مشو.
وَلْيَكُنْ هَمُّكَ فيما بَعْدَ الْمَوْتِ - و باید همه سعیت برای بعد از مرگ باشد.
شرح مختصر :
شادی و غم،یا خوشحالی و ناراحتی، حالتهایی در انسان می باشد که لازم و ملزوم یکدیگرند؛لذا اموری یا پیشامد هایی، یا موفقیت هایی سبب خوشحالی و شادی می گردند و همچنین اموری، یا پیشامد هایی یا شکستهایی، سبب ناراحتی و غم انسان میگردند. حتی در حیات اخروی نیز شادی و ناراحتی، یا خوشحالی و غم، در انسان وجود دارد، با این تفاوت که در آخرت، خوشحالی و شادی، از اهل عذاب گرفته میشود و ناراحتی و غم، از اهل بهشت گرفته میشود: إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ - كسانی كه ايمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند و نماز را بر پا داشتند و زكات را پرداختند، اجرشان نزد پروردگار شان است، و نه ترسی بر آنهاست، و نه غمگين میشوند.(سوره بقره آیه 277)
ترس، همیشه در بارۀ آینده است و کسی از گذشتۀ خود نمیترسد، اما حُزن یا غم و اندوه، همیشه دربارۀ گذشته است و کسی برای آیندۀ خود مغموم نمیشود.
به عنوان مثال: اگر پدر کسی ده سال پیش وفات یافته باشد، نسبت به آن ترس ندارد، اما چه بسا همچنان مغموم باشد - و اگر کسی سرمایهای داشته باشد، برای احتمال از دست دادن آن در آینده غصه نمیخورد، ولی میترسد و چاره جویی میکند که چنین نشود.
اما، مصیبت بیشتر برخی آنجاست که برای آن چه به دست آوردنش دشوار و بعید نبود، بیش از اندازه شاد میشوند و برای چیزی که در هر حال به دست نمیآمد، غصه میخورند و مغموم میشوند!(ادامه دارد...)
- ۲۴۵
- ۱۵ مرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط