{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

به خودم میخندیدم

به خودم می‌خندیدم،
به زندگانی می‌خندیم،
می‌دانستم که در این بازیگر خانه بزرگ دنیا
هر کسی یک جور بازی می‌کند
تا هنگام مرگش برسد!

#صادق_هدایت
دیدگاه ها (۲۹)

ﺍﺯ ﺷﺮﯾﻌﺘﯽ ﺑﻪ ﺷﯿﺦ ﻓﻀﻞ ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺳﯿﺪﯾﻢﺗﺎ ﺟﻼﻝ ﺁﻝ ﺍﺣﻤﺪ ﺭﻓﺘﯿﻢ ﻭﺍﺯ ﺍﻧﻘ...

در کوچه برف نیستحرف نیست.چند سنجاقک روی موهایت نشسته اند.

آه، ای شباهت دور!ای چشم های مغرور !این روزها که جرأت دیوانگی...

شاید باورتان نشود ولی ما شاعر ها وقتی از گریه به سر حد جنون ...

هی...

خدمت کسانی که استرس دارند و این تحولات باعث شکل گیری افکار م...

و خوش داشت خدا ؛محمّدش را در هیبت تو، دوباره تصویر کند ..حضر...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط