گفت پسرها چقر چشم ناپا شه ان

گـفت: پسـرها چقــבر چشـم نـاپـاڪ شــבه انــב …
یڪ بـار پشـت سـرش راه افتـاـבم …
בر ڪوچـه اول ، پسـر جـوانے ایسـتاـבه بوב !
تا نگـاهش به او و مانتـوے تنـگش افتـاـב
نیشــפֿـنـבے زב و به سـر تا پـاے انــבام בـפֿــتر פֿـیـره شــב
همـاטּ پسـر ، وقـتے مـטּ از جلـویش عبـور ڪـرבم …

سـرش را پایـیטּ انـבاـפֿـت و سرگـرم گوشے مـوبایلـش شــב !