چنان دل کندم از دنیا که شکلم شکل تنهاییست

چنان دل کندم از دنیا که شکلم شکل تنهاییست

ببین مرگ مرا در خویش.

که مرگ من تماشاییست

مرا در اوج میخواهی؟

اگر خواهی تماشا کن

دروغین بودم از دیروز مرا امروز حاشا کن

در این دنیا که حتی ابر نمیگرید

به حال من همه از من گریزانند

تو هم بگذر ز حال من

گره افتاده در کارم

به خود کرده گرفتارم

به جز درخود فرو رفتن چه راهی پیش رو دارم

(بخدا یه دنیا دلم گرفته)