دیگر تمام شد غمِ بابای فاطمه...

دیگر تمام شد غمِ بابای فاطمه...
بوسه زند حسین ، کفِ پاهای فاطمه
‌
تعبیر شد حکایتِ فردای فاطمه
تازه شروع شد غمِ مولای فاطمه
‌
قصّه تمام میشود اینجا ، ولی هنوز...
زهرا خلاص میشود اما ، علی هنوز...
‌
دارد به غصّه ی پسرش فکر میکند
قدری به قصّه ی جگرش فکر میکند
‌
گاهی به زخمِ بر کمرش فکر میکند
دارد به اوج دردِ سَرَش فکر میکند...
‌
وقتی که بچه ها همه گریانِ مادرند ،
مبهوتِ خونِ تازه ی مانده بر این درند ،
‌
حیدر شکست ، فضّه به حیدر نگاه کرد ،
اربابِ عالمین ، به خواهر نگاه کرد ،
‌
طفلی حسن ، فقط به این `دَر” نگاه کرد
بعدش کمی به بسترِ مادر نگاه کرد ،
‌
آرام میگریست ، به حالِ برادرش
آرام میگریست ، به احوالِ خواهرش
‌
گریه نکن حسین ، بمیرم برای تو
عالم بسوزد از غمِ در خیمه های تو
‌
جانم فدای آن سرِ از تن جدای تو
گریه نکن عزیزِ دلم ، من فدای تو
‌
مادر بلند شو ، که حسین کربلا رَوَد
رأسِ بریده اش ، به سَرِ نیزه ها رَوَد
‌
باشد قرارِ بعدیِ مان قتلگاهِ او...
باشیم هر سه تا ، سِپَر و جانْ پناهِ او
‌
آن لحظه ای که میزند آتش نگاهِ او
زینب شَوَد برای نجاتش سپاهِ او
‌
مادر بلند شو ، سَرِ زینب شکسته شد
در کوچه های شام بلا دست بسته شد...
‌‌
شاعر: پوریا باقری
.
‌‌ اَللّهُمَّ الْعَنْ اَوَّلَ ظالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّد ‌‌‌‌
#فاطمیه_را_عاشورایی_برگزار_کنیم
‌‌
#شهید_ولایت_قبرت_کجاست ..
‌‌
#ای_وای_مادرم ‌‌‌‌‌‌‌
🔸 نذر فرج صلوات ...
‌‌‌‌
🍃 🌷 اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم🌷 🍃
‌
‌
‌‌‌