مصاحبه ی هوبی با رولینگ استون

مصاحبه ی هوبی با رولینگ استون❤️‍🩹

رولینگ استون گزارش می‌دهد که جیهوپ از گروه BTS درباره چگونگی تأثیر نام هنری‌اش بر شخصیت و زندگی‌اش صحبت کرده.

جیهوپ در مصاحبه با رولینگ استون گفت: «پیش از اینکه اسم جیهوپ رو بگیرم، بنظرم همیشه فردی پرانرژی، مثبت و سرشار از امید بودم؟ البته روحیه‌ای سرزنده داشتم، اما روی خودِ مفهوم امید یا چیزهایی شبیه به اون تمرکز نمی‌کردم. انگار این اسم بود که منو به این شکلی که هستم تبدیل کرد، و جایگاهی که در زندگی پیدا کردم هم منو به این شکل درآورد.

این هنرمند همچنین به استعاره «جعبه» اشاره کرد که قبلاً زیاد از اون استفاده می‌کرد. او در گذشته احساس می‌کرد در محدودیت‌هایی گیر افتاده که مانع ابراز آزادانه خود و به اشتراک گذاشتن موسیقی‌اش می‌شد. اما حالا، پس از خلق آثار موسیقی بیشتر و روبرو شدن با چالش‌های مختلف، جیهوپ معتقد است که دیگر در «جعبه» نیست. او اکنون با کنجکاوی در حال کشف این موضوع هست که چه چیزهایی رو می‌تونه فراتر از آن خلق کنه.


مصاحبه‌گر: به نظر می‌رسه نوشتن درباره‌ی اهنگ های رمانتیک برات بسیار راحت‌تر شده . چه تغییری تو قلبت رخ داده که این امکان رو فراهم کرده؟

جیهوپ: فکر می‌کنم عشق و رمانتیکی که در سی سالگی احساس می‌کنی، وزنی کاملاً متفاوت نسبت به بیست سالگی داره.

حتی اگر تجربه شخصی رو کنار بگذارم، متوجه می‌شم که با نگاه بزرگسالانه و پخته‌تری به مسائل، عمیق‌تر درباره اونا فکر می‌کنم. البته، کسایی که از من بزرگترن ممکن هستش این رو بامزه بدونن، اما الان احساس می‌کنم که باید با تفکر و دقت بیشتری به موضوعات احساسی بپردازم.

و در واقع، همین موضوع به من آزادی داد تا درباره عشق با صراحت بیشتری صحبت کنم. فکر می‌کنم این یه روند طبیعی هست. متوجه شدهم که خود مفهوم عشق با گذشت زمان، رفته رفته دقیق‌تر و عمیق‌تر می‌شه.


مصاحبه‌گر: ده سال اول BTS به اوج رسیدن به نوع جدیدی از فوق ستاره بودن اختصاص داشت. هدف BTS 2.0 چیه؟

جیهوپ: این روزها به این فکر می‌کنم که نباید عجله کنم. ما فقط تو لحظه زندگی می‌کنیم و الان خیلی خوش می‌گذره. تا زمانی که به این احساسات ادامه بدیم و رو به جلو حرکت کنیم، به طور طبیعی به اهداف و دستاوردهای مختلفی میرسیم . بنابراین، به جای رویاپردازی برای چیزهای خارق‌العاده، فقط می‌خوام از ساختن موسیقی با گروه لذت ببرم و روابط گرم خودمان رو با همدیگه و با آرمی برای سال‌های طولانی حفظ کنم. این تنها هدف و امید منه. من این رو می‌خوام.


مصاحبه‌گر: در واقع، ریشه‌های موسیقی شما در اسطوره‌ی جعبه‌ی پاندورا نهفته . تو این داستان، با باز کردن جعبه، تمام شرارت‌ها آزاد میشن، اما وقتی اون رو می‌بندن، هنوز امید باقی میمونه. بنابراین، امید هنگام خروج از جعبه باید با چه چیزی روبرو بشه؟
جیهوپ: وقتی به این موضوع فکر می‌کنم، به نظر می‌رسه که جنبه‌های بسیار بیشتری وجود دارد که باید اون ها رو تو موسیقیم پیدا کنم و تجسم بدم. زندگی احساسات زیادی داره، درسته؟ شادی، عشق، یا حتی چیزای منفی‌تر ولی الان برای من جالب‌تره که با این احساسات روبرو بشم و اونا را از طریق موسیقی بیان کنم.

مصاحبه‌گر: شما نقش بسیار مهمی در گروه دارید، هم از نظر موسیقیایی و هم از نظر احساسی. گفته می‌شه که شما گروه رو کنار هم نگه می‌دارین و RM نیز ذکر کرده کرده که شما به نوعی رهبری را با او تقسیم می‌کنین. شخصیت و استعداد شما برای گروه ضروری هست. این گاهی اوقات به یک بار سنگین برات تبدیل نمیشه؟

جیهوپ: من نمی‌گم که این یه بار هستش. من فقط کاری رو که می‌تونم انجام میدم. فکر می‌کنم این نقش من در تیم همینه. و خب، من اون رو به عنوان یک الزام تلقی نمی‌کنم. به این فکر نمی‌کنم که «باید» چه کاری انجام بدم. همه چیز به طور طبیعی اتفاق می‌افته. این... نقش؟ آیا اصلاً باید اون رو نقش بنامم؟ عجیب به نظر می‌رسه. اما من اون رو بدیهی میدونم.

بمیرم براتتتتت


#BTS
#بی_تی_اس
#جیهوپ