نمی دونم چقدر دعا کردم که منم یه روزی بین الحرمین رو ببین

نمی دونم چقدر دعا کردم که منم یه روزی بین الحرمین رو ببینم... یه روز چشمم ضریح 6 گوشه رو ببینه.... اصلا ببینم بهشت که میگن کجاست؟... برم زیارت امامی که یک عمر اسم شیعه بودنش رو یدک می کشم... برم زیارت پسری که افتخار پدر و مادر و برادر و خواهر و خاندانشه... یه عموی بی نظیر... برم زیارت جوونی که افتخارم اینه منم یه جوونم...یه الگوی جوونی بی نظیر... برم پا جای پای اون خواهر بزرگ زاده ای بذارم که مثل من عاشق برادرش بود اما دل کند و... 1 سال بعد از این دل کندن، جان داد... و برم از نزدیک لمس کنم ایستادن تو دلچسب ترین زاویه ی یه شش گوشه چه طعمی داره...حالا انگار فرصت پیدا کردم تمام این حس های غریب رو تجربه کنم... ان شاء ♥الله♥ فردا عازم کربلا هستم... اگر لایق باشم نائب الزیاره همه دوستان خواهم بود و دعا گوی شما.... از راه دور محتاج دعای شما خوبانم... منو هم به رسم رفاقت دعا کنید...