ﻣﺘﻌﻬﺪ ﺑﻪ ﮐﺎﮐﺘﻮﺱ ﺑﻮﺩﻥ "

ﻣﺘﻌﻬﺪ ﺑﻪ ﮐﺎﮐﺘﻮﺱ ﺑﻮﺩﻥ "
ﺑﻪ ﺗﮑﻴﻼ ﻗﺴﻢ، ﺑﻪ ﻃﻌﻢِ ﻧﻤﮏ
ﺑﻪ ﺩﺭﻳﺪﻩ ﺷﺪﻥ ﺑﻪ ﺿﺮﺏِ ﮐﺘﮏ
ﺑﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻋﺼﺮِ ﺧﻴﺮ، ﺷَﺮ ﺑﻮﺩﻥ
ﺩﺭ ﺩﻝِ ﺻﺪ ﮐﺮﻭﺭ ﺧﺮ ﺑﻮﺩﻥ
ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺯﻧﺪﻩﺑﺎﺩِ ﺑﺎﺩِ ﻫﻮﺍ
ﺑﻪ ﺻﺪﺍﻳﺖ ﺍﺯ ﺁﻥﻭﺭِ ﺩﻧﻴﺎ
ﺑﻪ ﻫﻮﺍﺩﺍﺭﻫﺎﻱ ﻫﻮﺭﺍﮐِﺶ
ﺑﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﺯﻣﺎﻧﻪﻱ ﺟﺎﮐﺶ
ﺑﻪ ﺷﺐِ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﻭ ﺑﻲﺧﻮﺍﺑﻲ
ﭘﺮﺳﻪ ﺩﺭ ﻓﻴﺲﺑﻮﮎِ ﻗﻼﺑﻲ
ﺑﻪ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪﻱ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﭼﺸﻢﻫﺎﻱ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﺑﻪ ﮐِﺸﺎﻥ ﺑﺮﺩﻧﻢ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻌﻠﻮﻡ
ﺑﻪ ﻣﻦِ ﻣﺘﻬﻢ، ﻣﻦِ ﻣﺤﮑﻮﻡ
ﺑﻪ ﻗﭙﺎﻧﻲ ﻫﺸﺖ ﺳﺎﻋﺘﻪﺍﻡ
ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﺪﺳﺖﻫﺎﻱ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ‌ ﻫﻢ
ﺑﻪ ﺳﮕﻲ ﮐﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺩﺭ ﻟﭗﺗﺎﭖ
ﮔﺮﻡِ ﺗﺮﺩﻳﺪِ ﭘﺎﺭﺱ، ﻳﺎ ﻫﺎﭖ ﻫﺎﭖ
ﺑﻪ ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ ﺷﺪﻥ ﻭﻟﻲ ﺑﺎ ﺍِﮐﺲ
ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺻﺪﺍ ﺯﺩﻥ ﺩﺭ ﺱ ﮎ ﺱ
ﺑﻪ ﺳﺒﻴﻞ ﭘﺪﺭ ﮐﻪ ﻣﻲﭼﺮﺧﻴﺪ
ﺑﻪ ﮐﺴﻲ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﺴﻞِﻫﺎ ﻣﻲﺭﻳﺪ
ﻭ ﺑﻪ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﮐﻪ ﺍﺳﺘﻮﺍﻧﻪ ﺷﺪﻩ،
ﺿﺠﻪﺍﻱ ﮐﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﺷﺪﻩ
ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺮﮒﻫﺎﻱ ﺩﺯﺩﻳﺪﻩ
ﺑﻪ ﺯﺑﺎﻧﻲ ﮐﻪ ﺷﺎﺵ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩ
ﺑﻪ ﻧﺪﺍﻳﻲ ﮐﻪ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺯ ﻓﺮﻳﺎﺩ،
ﮔﻞِ ﺭﻭﻳﻴﺪﻩ ﺩﺭ ﺍﻣﻴﺮﺁﺑﺎﺩ
ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻋﮑﺴﻤﺎﻥ ﺩﻡِ ﭼﺎﺩﺭ
ﺑﻪ ﺷﺐِ ﺩﺭ ﻧﮕﺎﻩِ ‏« ﺭﻳﭽﻲ ‏» ﭘُﺮ
ﺑﻪ ﺍِﭺ . ﺁﻱ . ﻭﻱﺗﺮﻳﻦ ﺗﺮﺍﻧﻪﻱ ﺗﻮ
ﺑﻪ ﻧﮕﺎﻩِ ﻣﺴﻠﺤﺎﻧﻪﻱ ﺗﻮ
ﻭ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻳﮏﺩﻓﻪ ﺟﺬﺍﻡ ﺷﺪﻥ
ﺳﻴﺒﻞِ ﻧﻔﺮﻳﻦِ ﺧﺎﺹ ﻭﻋﺎﻡ ﺷﺪﻥ
ﺑﻪ ﻏﻤﻲ ﮐﻪ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﻣﻲﺩﺍﻧﻲ
ﺑﻪ ﻣﺪﺭﻧﻴﺴﻢِ ﺑﻨﺪﺗﻨﺒﺎﻧﻲ
ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺷﻌﺮﻫﺎﻱ ﭘُﺮ ﮐﺎﻧﺪﻭﻡ
ﺑﻪ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﺑﻪ ﻭﺍﮊﻩﻱ ‏« ﻣَﺮﺩﻡ ‏»
ﺑﻪ ﺳﻼﻃﻴﻦِ ﻣﻨﮓِ ﺷﻌﺮ ﻭ ﺍﺩﺏ
ﺟﻬﺶ ﻳﮏ ﮐﺮﻭﻣﻮﺯﻭﻡ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ
ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺷﺎﻋﺮﺍﻥِ ﺍﻧﺠﻤﻨﻲ
ﺑﻪ ﻏﺰﻝﻫﺎﻱ ﺧﻴﺲِ ﺍﺯ ﺁﺏِ ﻣَﻨﻲ
ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻧﺴﺨﻪﭘﺒﭻِ ﺑﻲﺟﺮﺃﺕ
ﻣﻴﮑﺴﻲ ﺍﺯ ‏« ﺳﺒﺰﻭﺍﺭﻱ ‏» ﻭ ‏« ﻧﺼﺮﺕ ‏»
ﺑﻪ ﺷﺐِ ﺷﻌﺮ ﻣﻌﺘﺮﺽ ﺩﺭ ﻗُﻢ
ﭘﺨﺶ ﺁﻥ ﺍﺯ ﺷﺒﮑﻪﻱ ﺳﻮﻡ
ﺑﻪ ﺁﻭﺍﻧﮕﺎﺭﺩﻫﺎﻱ ﻋﺼﺮ ﺣﺠﺮ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥِ ﭘﺮﺩﻩﻱ ﺁﺧﺮ
ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺷﻤﻨﻲ ﮐﻪ ﺩﺭ ﭼﺖ ﺑﻮﺩ
ﺑﻪ ﺧﺪﺍﻳﻲ ﮐﻪ ﺩﺭ ‏« ﻫﺪﺍﻳﺖ ‏» ﺑﻮﺩ
ﺑﻪ ﺑﺪﻝﻫﺎﻱ ‏« ﺷﺎﻣﻠﻮ ‏» ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﺑﻪ ﺩﻫﺎﻥِ ﺑﻪ ﻓﺤﺶ ﻭﺍﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺑﻪ ﻳﻘﻪﻫﺎﻱ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺟِﺮ ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﺣﮑﻢِ ﻭﺳﺘﺮﻧﻪ : ﻣُﺮﺩﻩ، ﻳﺎ ﻣُﺮﺩﻩ !
ﻭ ﺑﻪ ﻗﺼﺎﺏﻫﺎﻱ ﺧﻮﺵﺻﺤﺒﺖ
ﻳﺎ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ‏« ﻣﺎ ‏» ﻱ ﺩﺭ ﺍﻗﻠﻴﺖ ...
ﻗﺴﻤﺖ ﻣﻲﺩﻫﻢ ﮐﻪ ﺧﺴﺘﻪ ﻧﺸﻮ،
ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﻣﻐﺰﻫﺎﻱ ﺑﺴﺘﻪ ﻧﺸﻮ !
ﻣﺘﻌﻬﺪ ﺑﻤﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻟﻌﻨﺖ
ﺑﻪ ﺷﻨﺎ ﮐﺮﺩﻥِ ﺧﻼﻑِ ﺟﻬﺖ !
ﻣﺘﻌﻬﺪ ﺑﻤﺎﻥ ! ﺑﺮﺍﺩﺭِ ﻣﻦ !
ﻣﺘﻌﻬﺪ ﺑﻪ ﮐﺎﮐﺘﻮﺱ ﺑﻮﺩﻥ ...
ﻳﻐﻤﺎ ﮔﻠﺮﻭﻳﻲ