شعر به زبان بوشهری

شعر به زبان بوشهری
عکاس خودم از غروب آفتاب :-)
تو پیچ کیچه های شور وشادی
هنوزم دلخشم با ساز بادی
صدای موج دریا توی گوشم
داره کم کم می دزده عقل وهوشم
مو اهل یه دیاره پر غرورم
دیار شاعر و شهر شعورم
سخاوت داره خاک سرزمینم
الهی تا ابد داغش نبینم
مو عشقم ساحل و رنگ غروبش
نگاه مردم خونگرم و خوبش
دیار مو دیار پاک بوشهر
تموم ذره ذره خاک بوشهر
تو ای بوشهر تن مو پا گرفته
تو قلبم عشق دریاش جا گرفته
مو با گرمای اینجا خو گرفتم
به عشقش تا هنو جایی نرفتم
تو سینه ام عشق بوشهر هی می کوبه
نفس هام طعم تش باد جنوبه
خدا میدونه تا وقتی که زنده ام
تموم دلخوشیم ای شهر خوبه♥