ظلم مثل یک باطلاق پست می ماند

ظلم مثل یک باطلاقِ پست می ماند
که لجن های کثیف را ز خود می راند
و ستم هایش همیشه بدتر و بدتر هست
میکشد درون خود هر که گفت بعدتر هست
یاد باش ذره ذره ی درون خود را بشناسی
فکر بد را کنسل و فکر خوب بازسازی
توی این دنیا فقط نتیجه ی خود میبریم
هر که خوب کرد نیک برد و هر چه بد شد میبریم
یاد باش آموزگار چه قشنگ بار ها گفت
آخرت در دست توست، در سعی کارها گفت
ذره ای اگر بدی کردی را میبیند
توبه را میبخشد و گل نو میچیند
پس تلاش کن خوب باشی و بهشت را بخری
این دنیا پست و کم هست فکر آن را نبری
هر که اعتماد به دنیا کرد و ظلم اندوخت و خورد
جز فریب ننگ و پستی دو روزه را نخورد
فکر آخرت تو را به پاکی سوق میدهد
آن بهشت هست نه دنیا که به تو ذوق می دهد

شاعر : مریم رضایی