ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺷﺐ ﺑﺴﺎﻁ ﻏﺰﻝ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺷﺪ
ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺷﺐ ﺑﺴﺎﻁ ﻏﺰﻝ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺷﺪ
ﺑﻐﻀﻢ ﺷﮑﺴﺖ ﻭ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﺍﻡ ﺭﺍ ﮔﻮﺍﻩ ﺷﺪ
ﺍﻭ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺁﺗﺸﯽ ﺑﻪ ﺩﻟﻢ ﺯﺩ ﮐﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ
ﻃﺒﻌﻢ ﺑﻪ ﺷﻌﺮ ﻏﻢ ﺯﺩﻩ ﺍﯼ ﭘﺎ ﺑﻪ ﻣﺎﻩ ﺷﺪ
ﺩﯾﺸﺐ ﭘﯿﺎﻡ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣﻦ ﺗﻮﯾﯽ
ﻓﻮﺭﺍ" ﻭﻟﯽ ﻧﻮﺷﺖ ﺑﺒﺨﺶ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﺷد
ﺑﺎ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺍﮔﺮ ﻏﺰﻟﯽ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺑﻮﺩ
ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﭘﯿﺶ ﭼﺸﻢ ﻣﻦ ﺁﻣﺪ ﺳﯿﺎﻩ ﺷﺪ ـ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﮐﻪ ﻧﺎﻣﺤﺮﻡ ﻫﻤﻴﻢ
ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺭﺳﯿﺪ ﻣﺤﺒﺖ ﮔﻨﺎﻩ ﺷﺪ
ﺭﻭﺣﻢ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﻨﺞ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﭘﻼﺱ ﺑﻮﺩ
ﺣﯿﻒ ﺍﺯ ﺟﻮﺍﻧﯿﻢ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﺗﺒﺎﻩ ﺷﺪ..
ﺑﻐﻀﻢ ﺷﮑﺴﺖ ﻭ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﺍﻡ ﺭﺍ ﮔﻮﺍﻩ ﺷﺪ
ﺍﻭ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺁﺗﺸﯽ ﺑﻪ ﺩﻟﻢ ﺯﺩ ﮐﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ
ﻃﺒﻌﻢ ﺑﻪ ﺷﻌﺮ ﻏﻢ ﺯﺩﻩ ﺍﯼ ﭘﺎ ﺑﻪ ﻣﺎﻩ ﺷﺪ
ﺩﯾﺸﺐ ﭘﯿﺎﻡ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣﻦ ﺗﻮﯾﯽ
ﻓﻮﺭﺍ" ﻭﻟﯽ ﻧﻮﺷﺖ ﺑﺒﺨﺶ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﺷد
ﺑﺎ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺍﮔﺮ ﻏﺰﻟﯽ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺑﻮﺩ
ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﭘﯿﺶ ﭼﺸﻢ ﻣﻦ ﺁﻣﺪ ﺳﯿﺎﻩ ﺷﺪ ـ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﮐﻪ ﻧﺎﻣﺤﺮﻡ ﻫﻤﻴﻢ
ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺭﺳﯿﺪ ﻣﺤﺒﺖ ﮔﻨﺎﻩ ﺷﺪ
ﺭﻭﺣﻢ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﻨﺞ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﭘﻼﺱ ﺑﻮﺩ
ﺣﯿﻒ ﺍﺯ ﺟﻮﺍﻧﯿﻢ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﺗﺒﺎﻩ ﺷﺪ..
- ۵۴۵
- ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط