10 خطای تحلیلی در خصوص یارانه پنهان
10 خطای تحلیلی در خصوص یارانه پنهان
توکلی، کارشناس اقتصادی با اشاره به اظهارات مقامات ارشد اقتصادی دولت در خصوص اینکه مطرح کردند که «ما سالی بین 120 تا 150 میلیارد دلار یارانه پنهان میدهیم» و «اگر 150 میلیارد دلار یارانۀ انرژی را بین مردم تقسیم کنیم سرانۀ هر نفر 90 میلیون تومان میشود»، نوشت:
خطای 1: در مقوله انرژی چیزی به مردم داده نمیشود، بلکه از آنها مبلغی گرفته میشود که ادعا میشود کم است. پس اساسأ اطلاق یارانه نادرست است.
خطای 2: قیمت انرژی تبدیل به دلار میشود، در حالی که واحد پول ملی ریال است.
خطای 3: اساسأ یارانه ادعایی قابل تقسیم نیست به خصوص به صورت دلاری، مگر آنکه شما انرژی مصرفی مردم را به آنها ندهید و آن را صادر کنید، و دلار حاصل از آن را به مردم بدهید.
خطای 4: این مقدار یارانه ادعایی که هر روز رو به افزایش است نتیجه سیاست های غلط کاهش ارزش پول ملی است، در واقع پول ما کم ارزش شده است نه اینکه دولت به ما یارانه بدهد.
خطای 5: بخش زیادی از یارانه ادعایی (75٪) مربوط به بخش تولید است، اگر این رانت را بگیریم بسیاری از صنایع کشور ورشکسته میشوند.
خطای 6: اگر بخواهید یارانه ادعایی پنهان را به مردم بدهید، باید انرژی را گران کنید و چون مردم قدرت واکنش ندارند، عملا تورم ایجاد میشود و تورم آن نیز بسیار بالاتر از پولی است که به عنوان یارانه آشکار داده خواهد شد.
خطای 7: تصور شده که اگر 50درصد مردم خودرو ندارد، از خدمات خودرو به صورت مستقیم و غیرمستقیم بهرهمند نمی شوند، وقتی انرژی را گران کردید، همان نیم جمعیت بی خودرو باید هزینه بالاتری برای حمل و نقل بدهد و همه چیز برایش گران میشود.
خطای 8: تصور میشود که مصرف زیاد و نادرست انرژی تنها به خاطر عادت های نادرست مصرفی است که با بالا رفتن قیمت برطرف میشود، در حالی که جامعه هدف شما ماشین کم مصرف ندارد، حمل و نقل عمومی گسترده ندارد، تاسیسات و تجهیزاتش فرسوده است و سرمایه ای هم برای بهبود آن ندارد.
خطای 9: یارانه پنهان محاسباتی تاثیر زیادی از نرخ ارز دارد، با افزایش نرخ ارز میزان بهرهمندی افراد از این یارانه ادعایی بالا میرود، در حالی که هیچ تغییری در وضعیت رفاهی آنها رخ نمیدهد، فرد هنوز هم همان پراید فرسوده ای را دارد که قبلاً داشته است (این 90میلیون تومان یارانه ادعایی را با دلار 51هزارتومان حساب کردند، اگر دلار را 70 هزارتومان بگیری این عدد موهومی به مراتب بالاتر خواهد بود و آنگاه باید بگویند به هر نفر 123 میلیون تومان میرسد)با افزایش قیمت ارز و به بیان دیگر کم ارزش شدن پول ملی ما مرتب به دولت بابت این ارقام یارانه موهومی بدهکار تر میشویم.
خطای 10: تصور میشود که اگر ما قیمت انرژی را از مردم به قیمت اروپا و آمریکا از آنها نمیگیریم، به آنها به همان اندازه اروپاییها و آمریکاییها دستمزد میدهیم، واقعیت این است که در این زمینه از آنها مالیات پنهان میگیریم که شاید حتی بیشتر از یارانه پنهان ادعایی باشد.
توکلی، کارشناس اقتصادی با اشاره به اظهارات مقامات ارشد اقتصادی دولت در خصوص اینکه مطرح کردند که «ما سالی بین 120 تا 150 میلیارد دلار یارانه پنهان میدهیم» و «اگر 150 میلیارد دلار یارانۀ انرژی را بین مردم تقسیم کنیم سرانۀ هر نفر 90 میلیون تومان میشود»، نوشت:
خطای 1: در مقوله انرژی چیزی به مردم داده نمیشود، بلکه از آنها مبلغی گرفته میشود که ادعا میشود کم است. پس اساسأ اطلاق یارانه نادرست است.
خطای 2: قیمت انرژی تبدیل به دلار میشود، در حالی که واحد پول ملی ریال است.
خطای 3: اساسأ یارانه ادعایی قابل تقسیم نیست به خصوص به صورت دلاری، مگر آنکه شما انرژی مصرفی مردم را به آنها ندهید و آن را صادر کنید، و دلار حاصل از آن را به مردم بدهید.
خطای 4: این مقدار یارانه ادعایی که هر روز رو به افزایش است نتیجه سیاست های غلط کاهش ارزش پول ملی است، در واقع پول ما کم ارزش شده است نه اینکه دولت به ما یارانه بدهد.
خطای 5: بخش زیادی از یارانه ادعایی (75٪) مربوط به بخش تولید است، اگر این رانت را بگیریم بسیاری از صنایع کشور ورشکسته میشوند.
خطای 6: اگر بخواهید یارانه ادعایی پنهان را به مردم بدهید، باید انرژی را گران کنید و چون مردم قدرت واکنش ندارند، عملا تورم ایجاد میشود و تورم آن نیز بسیار بالاتر از پولی است که به عنوان یارانه آشکار داده خواهد شد.
خطای 7: تصور شده که اگر 50درصد مردم خودرو ندارد، از خدمات خودرو به صورت مستقیم و غیرمستقیم بهرهمند نمی شوند، وقتی انرژی را گران کردید، همان نیم جمعیت بی خودرو باید هزینه بالاتری برای حمل و نقل بدهد و همه چیز برایش گران میشود.
خطای 8: تصور میشود که مصرف زیاد و نادرست انرژی تنها به خاطر عادت های نادرست مصرفی است که با بالا رفتن قیمت برطرف میشود، در حالی که جامعه هدف شما ماشین کم مصرف ندارد، حمل و نقل عمومی گسترده ندارد، تاسیسات و تجهیزاتش فرسوده است و سرمایه ای هم برای بهبود آن ندارد.
خطای 9: یارانه پنهان محاسباتی تاثیر زیادی از نرخ ارز دارد، با افزایش نرخ ارز میزان بهرهمندی افراد از این یارانه ادعایی بالا میرود، در حالی که هیچ تغییری در وضعیت رفاهی آنها رخ نمیدهد، فرد هنوز هم همان پراید فرسوده ای را دارد که قبلاً داشته است (این 90میلیون تومان یارانه ادعایی را با دلار 51هزارتومان حساب کردند، اگر دلار را 70 هزارتومان بگیری این عدد موهومی به مراتب بالاتر خواهد بود و آنگاه باید بگویند به هر نفر 123 میلیون تومان میرسد)با افزایش قیمت ارز و به بیان دیگر کم ارزش شدن پول ملی ما مرتب به دولت بابت این ارقام یارانه موهومی بدهکار تر میشویم.
خطای 10: تصور میشود که اگر ما قیمت انرژی را از مردم به قیمت اروپا و آمریکا از آنها نمیگیریم، به آنها به همان اندازه اروپاییها و آمریکاییها دستمزد میدهیم، واقعیت این است که در این زمینه از آنها مالیات پنهان میگیریم که شاید حتی بیشتر از یارانه پنهان ادعایی باشد.
- ۴.۳k
- ۲۶ مهر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط