این عِشقِ تُ بود که مَنو آواره ی خیابان هایِ شَهر کَرد ،

این عِشقِ تُ بود که مَنو آواره ی خیابان هایِ شَهر کَرد ، وَگَرنه مَن آدَمِ پایبَند به خونه بودَم!