شیخ صدوق از حضرت صادق (ع) روایت کرده اند：

شیخ صدوق از حضرت صادق (ع) روایت کرده اند：
وقتی امام حسین (ع) متولد شد , حق تعالی جبرییل را امر فرمود که نازل شود با هزار ملک برای انکه تهنیت گوید حضرت رسول (ص) را از جانب خداوند و از جانب خود
وقتی جبرییل نازل شد در جزیره ای به ملکی گذشت که او را فطرس می گفتند و از حاملان عرش الهی بود

زمانی حق تعالی اورا امری فرموده و او کندی کرده بود , پس حق تعالی بالش را در هم شکسته واو را در ان جزیره انداخته بود
پس فطرس هفصد سال در انجا عبادت حق تعالی کرد تا روزی که امام حسین (ع) بدنیا امد .
وقتی دید که جبرییل با ملایکه فرود می ایند ,
از جبرییل پرسید："اراده کجا دارید؟
گفت："چون حق تعالی نعمتی به محمد (ص) کرامت فرموده است , مرا فرستاده که به او مبارکباد بگویم "
فطرس گفت ای جبرییل ! مرا نیز با خود ببر شاید که ان حضرت برای من دعا کند تا حق تعالی از من بگذرد.
پس جبرییل اورا با خود برداشت و زمانیکه به خدمت حضرت رسالت رسید تهنیت گفت , وشرح حال فطرس را به عرض رسانید.

حضرت فرمودکه به او بگو که خود را به این مولود مبارک بمالدو به مکان خود برگردد.
فطرس خویشتن را به امام حسین (ع) مالید بال براورد و این کلمات را گفت و بالا رفت , عرض کرد：
"یا رسول الله"!
همانا زود باشد که این مولود را امت تو شهید کنند واو را برمن , به جهت این نعمتی که از او به من رسید , مکافاتی ست که：

هر که او رازیارت کند, من زیارت اورا به حضرت حسین (ع) برسانم
و هر که بر او سلام کند , من سلام اورا برسانم
و هرکه بر او صلوات بفرستد , من
صلوات او را به وی می رسانم .)

منتهی الامال ج۱ ص۳۸۷