خوش به حال آسمون که هر وقت دلش بگیره بی بهونه می باره.

خوش به حال آسمون که هر وقت دلش بگیره بی بهونه می باره.
به کسی توجه نمی کنه.از کسی خجالت نمی کشه.می باره و می باره و...
اینقدر می باره تا آبی شه...
آفتابی شه.کاش...
کاش می شد مثل آسمون بود.
کاش می شد وقتی دلت گرفت اونقدر بباری تا بالاخره آفتابی شی...
بعدش هم انگار نه انگار که بارشی بوده.