دلی که بی تو شکسته دوا نمیخواهد

دلی که بی تو شکسته دوا نمیخواهد
برای خانه ی قلبش بنا نمیخواهد

کسی که گم شده در خود میان تنهایی
به جز جواب سلامت صدا نمیخواهد

بیار جام عسل را که سخت تب دارم
خمار چشم تو جز تو شفا نمیخواهد

به گوهر دو لب تو عجیب محتاجم
کنار منزل خوبان گدا نمیخواهد؟

تویی همان که گرفتی به دست، فرمان را
خدای کشتی من ناخدا نمیخواهد

به یک اشارت کوچک بگو که دل دادی
دلم گرفته که شاید مرا نمیخواهد

نفس بکش که میان دلت گرفتارم
نگو که ماهی دریا هوا نمیخواهد


نفیر لعنت و نفرین به آن خدایی که
تو را ز چشم رقیبان جدا نمیخواهد

بریده ای کفنم را ، بناز شصتت را
اسیر مرگ پیاپی ، دعا نمیخواهد

میان مرگ و جدایی تو شوکرانم ده
مگر که شاعر بیدل غذا نمیخواهد ؟