زیاد در اشعار عزاداری از جغد به نام خرابه

.
زیاد در اشعار عزاداری از جغد به نام خرابه 
نشین نام برده شده 
مثلا:
سیل غمت فتاد به فکر خرابی‌ام.
چندان که در خرابه من جغد خانه کرد.
و
جغد دلم خرابه شام آرزو کند
تا با سه ساله دخترکی گفتگو کند
و.......
.
حال برسی میکنیم این مطلب در روایات معصومین .....
.
روزی حضرت رضا علیه السلام به یکی از اصحاب فرمودند:
در زمان جدم رسول خدا صلی الله علیه و آله حالت جغد چنین بود که به منازل و خانه ها و قصر ها رفت و آمد داشت و هنگامی که اهل منزل مشغول صرف غذا می شدند به نزدیک آن ها می رفت تا به او آب و غذایی بدهند و با آنان هم غذا می شدسپس به جایگاه خود روی دیوار منازل وشاخۀ درختان بازمی گشت. .

اما هنگامی که حسین بن علی را شهید نمودند از آبادی خارج شد و به خرابه هاوکوه ها و صحرا ها پناه برد و چنین گفت بد امتی هستید شما که فرزند پیامبر خود را کشتید وقتی با فرزند پیامبر چنین کنید هرگزبرجانم درمیان شما ایمن نیستم!
.
شنیدم امام صادق علیه السلام درباره جغد فرمودند آیا احدی از شما آن را در روز دیده است؟
محضر مبارکش عرض شدخیر ابدا در روز ظاهر نشده و تنها در شب پیدا می گردد.
.
حضرت فرمودنداما اینکه این حیوان پیوسته درخرابه هامسکن گرفته ودرآبادی نمی آیدجهتش آن است که:
وقتی حضرت امام حسین علیه السلام شهید شدند این حیوان بواسطه قسم بر خود حتم نمود که ابدا در آبادی سکنا نکرده و منزلش تنها در خرابه ها باشد پس پیوسته در روز صائم و حزین است تا شب فرا برسد و وقتی شب در آمد ازابتدا آن تا صبح بر مصیبت حضرت امام حسین علیه السلام زمزمه و نوحه سرائی و مرثیه خوانی می کندوجای دیگری فرمودند:
.
جغد در روز صائم بوده و وقتی افطار نمود قلبش در مصائب حضرت حسین بن علی علیه السلام محزون و افسرده شده تا صبح فرا برسد.
.
امام صادق علیه السلام فرمودندای یعقوب آیا تا به حال دیده ای که جغدی در روز آواز بخواند؟
وی گفت خیر
حضرت فرمودند: می دانی چرا؟
عرض کردخیر
امام علیه السلام فرمودند: برای اینکه طول روز را این حیوان صائم بوده و وقتی شب فرا رسید افطار کرده و از آنچه خداوند منان روزی او کرده استفاده نموده سپس پیوسته تا صبح بدمد بر مصائب حضرت حسین بن علی علیه السلام زمزمه نموده و نوحه سرائی می کند.
. .
کامل الزیارات، نجف اشرف، دار المرتضویه، 1365ش، ص99.
بحار الانوار،ج45،ص214
مستدرک الوسائل:10/258.
البکاء للحسین علیه السلام(میرجهانی): 353.
عوالم العلوم بحرانی : 17/489
.