آبان ،

آبان ،
ماهِ خوبِ من ، تمام نشو !
تویی که مفهومِ حقیقیِ پاییزی ...
تویی که بیشتر از هر ماه و هر فصل و هر زمان ، خاطره انگیزی !
بعد از تو هیچ خیابانی راه و رسمِ دلبری را بلد نیست ،
و نبضِ تمامِ خاطره ها بدونِ عطرِ حضورِ تو ، می ایستد !
تو می روی ...
من می مانم و زمستانی ترین پاییز ،
من می مانم و بارانی ترین ابرها !
من می مانم و سرمایِ نحسی ؛ که هیچ حرفی برایِ گفتن ندارد !
تو می روی و من جا می مانم ...
دلم برایِ ثانیه هایِ خاطره انگیزت ،
دلم برایِ حال و هوایِ بی نظیرِ تو ، تنگ می شود ،
ماهِ من !