واقعه در چشمان تو بود

واقعه در چشمان تو بود
و همه وقتی که جهد می کردم
تا مستعد و مناسب در چشم درآیم
نفس محبوس سینه بود
و دل در هراس فرو ریختن عمارتی
که لرزش ستون هایش
از سنگینی شانه اش
نمود افزون تری داشت...
.
.
.
چون شَکیب آریم بی او ؟ ما که او را دیده ایم
شیشه ی مِی دیده را خالی نشستن مشکل است
طالب آملی