پارت پانزدهم

با سرعت دویست داشت ماشین رو میروند حتی چراغ قرمز رو هم رد کرد.
عصبانیت، ناراحتی، اضطراب، نگرانی و هر احساس منفی و کوفتی جمع شد بود تو مغزش و کنترلش رو از دست داده بود. به معنای واقعی الان قابلیت خودکشی داشت!
با عجله ماشین رو پارک کرد توی پارکینگ بیمارستان و سریع دوید سمت قسمت اورژانس. قسمت پذیرش رو پیدا کرد و سراسیمه با تند تند نفس زدن گفت:
_کامیلا (سرفه) کیم کامیلا کجاست؟
نگاهی به کامپیوتر رو به روش انداخت و گفت:
+خط قرمز رو دنبال کنید، قسمت پانسمان تخت شماره دوازده
_ممنون
یه نفس عمیق کشید از اینکه قسمت پانسمان بود پس خیلی تصادف جدی نبوده ولی بازم با عجله پا تند کرد و رفت کامیلا رو روی تخت دید که پرستار داره سرش رو باند پیچی میکنه...
_کا...کامیلا! (نفس نفس زدن)
کوک با دستاش صورت کامیلا رو قاب گرفت و گفت:
_چی شد؟ خوبی؟ جاییت درد میکنه؟(نگران)
پرستار گفت:
•سرش و دستش بخیه خورده بقیه جا ها فقط بریدگی هستن. پانسمان سرش که تموم شد دکتر نکات لازم رو میگه.
کوک یه نفس راحت کشید و با زانو افتاد روی زمین و جلوی کامیلا زانو زد. سرش رو روی پای کامیلا گذاشت و گریه کرد.
+احمق من الان باید گریه کنم نه تو!(بغض)
_یلحضه...یلحضه فکر کردم از دستت دادم!(گریه)
کامیلا سر کوک رو از روی پاهاش برداشت و اشک هاش رو پاک کرد و گفت:
+پاشو...پاشو اینجوری نشین
کوک به سختی بلند شد و روی تخت نشست و بعد از چند مین دکتر اومد:
؛ خانم کیم یه نسخه بهتون میدم، شما باید مرتب پانسمان زخم هاتون رو عوض کنین چون ممکنه خون پس بده یا عفونت کنه. سرتون و دستتون هم دو هفته دیگه بیاید تا بخیه رو باز کنیم. خوشبختانه به بچتون آسیبی نرسیده.
_ب بچه؟ درست...شنیدم؟ کامیلا تو بارداری؟