🔻خواب جدید ترامپ برای حزبالله؛ باز کردن جبههی جدیدی از
🔻خواب جدید ترامپ برای حزبالله؛ باز کردن جبههی جدیدی از آتش به روی لبنان
🔹از مجموعه اظهارات اخیر دونالد ترامپ درباره لبنان، بهویژه سخنانی که در حاشیه نشست گروه هفت و در دیدار با امیر قطر مطرح کرد، چنین برمیآید که ایالات متحده به دنبال سناریوی تازهای برای مواجهه با حزبالله لبنان است. ترامپ در آن دیدار صراحتاً گفت:« اسرائیل پیشنهاد دادهام بگذارد سوریه با حزبالله طرف شود». وی حتی مدعی شد که سوریه ممکن است در این زمینه عملکرد بهتری از اسرائیل داشته باشد. همین گزاره بهخوبی نشان میدهد که در ذهن سیاستگذاران آمریکایی، ایده وارد کردن سوریه به معادله نظامی لبنان بهعنوان یک گزینه جدی در حال بررسی است.
🔹این اظهارات در شرایطی مطرح میشود که جنگ زمینی اسرائیل در جنوب لبنان به مرحلهای دشوار و فرسایشی رسیده است. مقاومت حزبالله در این منطقه، پیشروی نیروهای اسرائیلی را با وجود برتری تکنولوژیک و تسلیحاتی، محدود و همراه با تلفات قابل توجه همراه کرده است. در چنین وضعیتی، طبیعی است که آمریکا و اسرائیل به دنبال راههایی برای شکستن این بنبست میدانی باشند.
🔹به نظر میرسد طرحی که ترامپ به آن اشاره کرده، بر ایجاد فشار نظامی از جبههای تازه علیه حزبالله استوار است. چنین سناریویی محتمل است که اگر اسرائیل در جنوب لبنان و مناطق زیر خط لیطانی درگیر نبرد مستقیم با حزبالله باشد، با ورود سوریه از سمت شرق لبنان و دره بقاع میتواند نوعی فشار دوگانه بر حزب الله ایجاد شود. به بیان سادهتر، هدف چنین سناریویی قرار دادن حزبالله در وضعیت درگیری در دو جبهه و قیچی شدن است؛ از جنوب توسط ارتش اسرائیل و از شرق توسط نیروهای وابسته به دولت جدید سوریه.
🔹با وجود این، جولانی تاکنون در ظاهر تلاش کرده است از چنین سناریویی فاصله بگیرد. او در سخنان اخیر خود هرگونه مداخله نظامی سوریه در لبنان را رد کرده و تأکید کرده است که دمشق به دنبال راهحلهای اقتصادی و سیاسی برای ثبات لبنان است، نه ورود به یک تقابل نظامی تازه. این موضع محتاطانه تا حدی قابل درک است؛ چرا که دولت جدید سوریه هنوز در مرحله تثبیت داخلی قرار دارد و ورود به یک درگیری خارجی میتواند هزینههای سنگینی برای آن به همراه داشته باشد.
🔹با این حال، رد ظاهری این طرح به معنای منتفی بودن آن نیست. طبق تجربه، در بسیاری از موارد، بازیگران ضعیفتر تحت فشارهای سیاسی و اقتصادی قدرتهای بزرگ ناچار به تغییر مواضع خود شدهاند. از این رو بعید نیست که ایالات متحده تلاش کند از طریق ترکیبی از فشار سیاسی، وعدههای اقتصادی و حتی تضمینهای نظامی- امنیتی، دمشق را به سمت پذیرش چنین سناریویی سوق دهد. بهویژه آنکه دولت جدید سوریه برای بازسازی اقتصاد و تثبیت موقعیت خود به حمایتهای خارجی نیاز دارد و این مسئله میتواند به یک اهرم فشار تبدیل شود.
🔹در چنین شرایطی، ایران نباید این تهدید بالقوه را نادیده یا آن را دستکم بگیرد. واضح است که تلاشهای دیپلماتیک اخیر، از مسیر گفتوگوهایی که ابتدا در اسلامآباد و سپس در ژنو دنبال شد، نتوانسته است مسئله لبنان را بهطور پایدار حلوفصل کند و ناموفق بوده است. همین وضعیت یک بام و دو هوا و عدم همگونی وعدههای مقامات ایران با واقعیت میدان در لبنان، میتواند زمینه را برای طرحهای جایگزین و سهمگینتر از سوی آمریکا فراهم کند؛ طرحهایی که هدف آنها تغییر موازنه قدرت در لبنان و مرگ تدریجی حزبالله است.
🔹از این رو ضروری است که دستگاه دیپلماسی ایران با دقت بیشتری به این سناریو توجه کند. یکی از مهمترین ابزارهای موجود در این زمینه، نقش ترکیه در معادلات سوریه است. آنکارا در سالهای اخیر و پس از سقوط بشار اسد، نفوذ قابل توجهی بر ساختار سیاسی و امنیتی سوریه پیدا کرده و میتواند در تصمیمات راهبردی جولانی اثرگذار باشد. استفاده از این ظرفیت برای مهار احتمالی تصمیمات عملیاتی در سوریه میتواند یکی از مسیرهای جلوگیری از بحران مذکور باشد.
🔹در این راستا، ایران میتواند با نشان دادن بازدارندگی نظامی خود نسبت به لبنان و برجسته کردن پیامدهای چنین مداخلهای برای منطقه، ترکیه را نسبت به مخاطرات آن حساس کند. ورود سوریه به یک تقابل مستقیم با حزبالله، در نهایت طرحی خواهد بود که بیش از هر چیز به تقویت موقعیت اسرائیل در منطقه منجر میشود. چنین امری میتواند به تغییر تدریجی جغرافیای سیاسی لبنان و تثبیت برتری رژیم در معادلات منطقهای کمک کند؛ امری که بعید است با منافع بلندمدت بسیاری از بازیگران منطقه، از جمله ترکیه، همخوانی داشته باشد.
.
#اللهم_صل_علی_محمد_و_ال_محمد_و_عجل_فرجهم
🇮🇷#اخبار_را_با_کانال_خط_شکن_دنبال_کنید
#السلام_علیک_یا_قتیل_المذاکرات🇮🇷😭😭
📣#کانالمون_در_ایتا_افتتاح_شد👇
https://eitaa.com/xcbnbbh
🔹از مجموعه اظهارات اخیر دونالد ترامپ درباره لبنان، بهویژه سخنانی که در حاشیه نشست گروه هفت و در دیدار با امیر قطر مطرح کرد، چنین برمیآید که ایالات متحده به دنبال سناریوی تازهای برای مواجهه با حزبالله لبنان است. ترامپ در آن دیدار صراحتاً گفت:« اسرائیل پیشنهاد دادهام بگذارد سوریه با حزبالله طرف شود». وی حتی مدعی شد که سوریه ممکن است در این زمینه عملکرد بهتری از اسرائیل داشته باشد. همین گزاره بهخوبی نشان میدهد که در ذهن سیاستگذاران آمریکایی، ایده وارد کردن سوریه به معادله نظامی لبنان بهعنوان یک گزینه جدی در حال بررسی است.
🔹این اظهارات در شرایطی مطرح میشود که جنگ زمینی اسرائیل در جنوب لبنان به مرحلهای دشوار و فرسایشی رسیده است. مقاومت حزبالله در این منطقه، پیشروی نیروهای اسرائیلی را با وجود برتری تکنولوژیک و تسلیحاتی، محدود و همراه با تلفات قابل توجه همراه کرده است. در چنین وضعیتی، طبیعی است که آمریکا و اسرائیل به دنبال راههایی برای شکستن این بنبست میدانی باشند.
🔹به نظر میرسد طرحی که ترامپ به آن اشاره کرده، بر ایجاد فشار نظامی از جبههای تازه علیه حزبالله استوار است. چنین سناریویی محتمل است که اگر اسرائیل در جنوب لبنان و مناطق زیر خط لیطانی درگیر نبرد مستقیم با حزبالله باشد، با ورود سوریه از سمت شرق لبنان و دره بقاع میتواند نوعی فشار دوگانه بر حزب الله ایجاد شود. به بیان سادهتر، هدف چنین سناریویی قرار دادن حزبالله در وضعیت درگیری در دو جبهه و قیچی شدن است؛ از جنوب توسط ارتش اسرائیل و از شرق توسط نیروهای وابسته به دولت جدید سوریه.
🔹با وجود این، جولانی تاکنون در ظاهر تلاش کرده است از چنین سناریویی فاصله بگیرد. او در سخنان اخیر خود هرگونه مداخله نظامی سوریه در لبنان را رد کرده و تأکید کرده است که دمشق به دنبال راهحلهای اقتصادی و سیاسی برای ثبات لبنان است، نه ورود به یک تقابل نظامی تازه. این موضع محتاطانه تا حدی قابل درک است؛ چرا که دولت جدید سوریه هنوز در مرحله تثبیت داخلی قرار دارد و ورود به یک درگیری خارجی میتواند هزینههای سنگینی برای آن به همراه داشته باشد.
🔹با این حال، رد ظاهری این طرح به معنای منتفی بودن آن نیست. طبق تجربه، در بسیاری از موارد، بازیگران ضعیفتر تحت فشارهای سیاسی و اقتصادی قدرتهای بزرگ ناچار به تغییر مواضع خود شدهاند. از این رو بعید نیست که ایالات متحده تلاش کند از طریق ترکیبی از فشار سیاسی، وعدههای اقتصادی و حتی تضمینهای نظامی- امنیتی، دمشق را به سمت پذیرش چنین سناریویی سوق دهد. بهویژه آنکه دولت جدید سوریه برای بازسازی اقتصاد و تثبیت موقعیت خود به حمایتهای خارجی نیاز دارد و این مسئله میتواند به یک اهرم فشار تبدیل شود.
🔹در چنین شرایطی، ایران نباید این تهدید بالقوه را نادیده یا آن را دستکم بگیرد. واضح است که تلاشهای دیپلماتیک اخیر، از مسیر گفتوگوهایی که ابتدا در اسلامآباد و سپس در ژنو دنبال شد، نتوانسته است مسئله لبنان را بهطور پایدار حلوفصل کند و ناموفق بوده است. همین وضعیت یک بام و دو هوا و عدم همگونی وعدههای مقامات ایران با واقعیت میدان در لبنان، میتواند زمینه را برای طرحهای جایگزین و سهمگینتر از سوی آمریکا فراهم کند؛ طرحهایی که هدف آنها تغییر موازنه قدرت در لبنان و مرگ تدریجی حزبالله است.
🔹از این رو ضروری است که دستگاه دیپلماسی ایران با دقت بیشتری به این سناریو توجه کند. یکی از مهمترین ابزارهای موجود در این زمینه، نقش ترکیه در معادلات سوریه است. آنکارا در سالهای اخیر و پس از سقوط بشار اسد، نفوذ قابل توجهی بر ساختار سیاسی و امنیتی سوریه پیدا کرده و میتواند در تصمیمات راهبردی جولانی اثرگذار باشد. استفاده از این ظرفیت برای مهار احتمالی تصمیمات عملیاتی در سوریه میتواند یکی از مسیرهای جلوگیری از بحران مذکور باشد.
🔹در این راستا، ایران میتواند با نشان دادن بازدارندگی نظامی خود نسبت به لبنان و برجسته کردن پیامدهای چنین مداخلهای برای منطقه، ترکیه را نسبت به مخاطرات آن حساس کند. ورود سوریه به یک تقابل مستقیم با حزبالله، در نهایت طرحی خواهد بود که بیش از هر چیز به تقویت موقعیت اسرائیل در منطقه منجر میشود. چنین امری میتواند به تغییر تدریجی جغرافیای سیاسی لبنان و تثبیت برتری رژیم در معادلات منطقهای کمک کند؛ امری که بعید است با منافع بلندمدت بسیاری از بازیگران منطقه، از جمله ترکیه، همخوانی داشته باشد.
.
#اللهم_صل_علی_محمد_و_ال_محمد_و_عجل_فرجهم
🇮🇷#اخبار_را_با_کانال_خط_شکن_دنبال_کنید
#السلام_علیک_یا_قتیل_المذاکرات🇮🇷😭😭
📣#کانالمون_در_ایتا_افتتاح_شد👇
https://eitaa.com/xcbnbbh
- ۳۶۶
- ۰۳ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط