1_حُسن برخورد:
1_حُسن برخورد:
قرآن مجید خطاب به پیامبر اکرم(ص) می فرماید: «ای پیغمبر! به بندگانم بگو که با مردم با نیکوترین وجه صحبت نمایند»
خداوند از حضرت موسی (ع) می خواهد با فرعون که ادعای خدایی دارد با نرمی و ملاطفت تکلم کند و به او بگوید: آیا می خواهی تو را به راه خداوند هدایت کنم تا به درگاه او خاشع شوی؟
هرگز نمی توان با خشم و خشونت، جوان را از گناه باز داشت. روح جوان بسیار آسیب پذیر است و در برابر برخورد قهر آمیز واکنش نشان می دهد، از این رو باید مواظب بود لطمهای به شخصیت افراد وارد نشود. امام خمینی در این باره می گوید:
«سزاوار است آمر به معروف و ناهی از منکر، در امر و نهی خود و مراتب انکارش، چون طبیبی دلسوز و پدری مهربان که مصلحت مرتکب را رعایت میکند باشد و انکارش بر او خصوصاً و بر امت عموماً لطف و رحمت باشد».
2- جلب اعتماد:
امر به معروف و نهی از منکر در صورتی با موفقیت انجام می گیرد که اعتماد طرف مقابل جلب شود. بدون جلب اعتماد نمی توان در شخصی نفوذ کرد، از این رو امام علی(ع) می فرماید: «دلهای مردم وحشی است، پس هر کسی بتواند با آنها الفت برقرار کند، به او روی خواهند آورد». برای این کار باید به خطاکار شخصیت داد و از به کار بردن الفاظ تحقیر آمیز خودداری کرد.
3- در نظر گرفتن وضع روحی و روانی:
در اجرای صحیح امر به معروف و نهی از منکر باید شرایط مخاطب را در نظر گرفت. اگر عصبانی است نمی توان نصیحت کرد. امام علی(ع) می فرماید:
«برای دلهای آدمیان، علاقه و اقبال و گاهی تنفر و ادبار است. هنگامی که می خواهید کاری را انجام دهید از طریق علاقةاشخاص وارد شوید زیرا هنگامی که کسی را مجبور بر کاری کنید نابینا می شود».یعنی خود را به کوری و کری می زند.
4- محترم شمردن عقاید افراد:
دختر خانمی که لباس مبتذل پوشیده و یا جوانی که سر و وضع خاصی دارد، اینها را ارزش تلقی می کند و نشانة شخصیت می داند. اگر چه از دید ما این نظریه باطل است اما باید توجه داشت که توهین کردن به عقیده و نظر آنها توهین به همة وجودشان خواهد بود. از این رو اسلام به مسلمانان دستور می دهد که حتی از توهین کردن به بت پرستها خودداری کنند.
قرآن مجید خطاب به پیامبر اکرم(ص) می فرماید: «ای پیغمبر! به بندگانم بگو که با مردم با نیکوترین وجه صحبت نمایند»
خداوند از حضرت موسی (ع) می خواهد با فرعون که ادعای خدایی دارد با نرمی و ملاطفت تکلم کند و به او بگوید: آیا می خواهی تو را به راه خداوند هدایت کنم تا به درگاه او خاشع شوی؟
هرگز نمی توان با خشم و خشونت، جوان را از گناه باز داشت. روح جوان بسیار آسیب پذیر است و در برابر برخورد قهر آمیز واکنش نشان می دهد، از این رو باید مواظب بود لطمهای به شخصیت افراد وارد نشود. امام خمینی در این باره می گوید:
«سزاوار است آمر به معروف و ناهی از منکر، در امر و نهی خود و مراتب انکارش، چون طبیبی دلسوز و پدری مهربان که مصلحت مرتکب را رعایت میکند باشد و انکارش بر او خصوصاً و بر امت عموماً لطف و رحمت باشد».
2- جلب اعتماد:
امر به معروف و نهی از منکر در صورتی با موفقیت انجام می گیرد که اعتماد طرف مقابل جلب شود. بدون جلب اعتماد نمی توان در شخصی نفوذ کرد، از این رو امام علی(ع) می فرماید: «دلهای مردم وحشی است، پس هر کسی بتواند با آنها الفت برقرار کند، به او روی خواهند آورد». برای این کار باید به خطاکار شخصیت داد و از به کار بردن الفاظ تحقیر آمیز خودداری کرد.
3- در نظر گرفتن وضع روحی و روانی:
در اجرای صحیح امر به معروف و نهی از منکر باید شرایط مخاطب را در نظر گرفت. اگر عصبانی است نمی توان نصیحت کرد. امام علی(ع) می فرماید:
«برای دلهای آدمیان، علاقه و اقبال و گاهی تنفر و ادبار است. هنگامی که می خواهید کاری را انجام دهید از طریق علاقةاشخاص وارد شوید زیرا هنگامی که کسی را مجبور بر کاری کنید نابینا می شود».یعنی خود را به کوری و کری می زند.
4- محترم شمردن عقاید افراد:
دختر خانمی که لباس مبتذل پوشیده و یا جوانی که سر و وضع خاصی دارد، اینها را ارزش تلقی می کند و نشانة شخصیت می داند. اگر چه از دید ما این نظریه باطل است اما باید توجه داشت که توهین کردن به عقیده و نظر آنها توهین به همة وجودشان خواهد بود. از این رو اسلام به مسلمانان دستور می دهد که حتی از توهین کردن به بت پرستها خودداری کنند.
- ۲.۴k
- ۲۵ آذر ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط