برق چشمان تو، جان را تا ثریا می‌برد

برق چشمان تو، جان را تا ثریا می‌برد

رقص موی تو مرا تا موج دریا می‌برد

در هوای هر نسیم خنده‌ات با بوسه‌ای،

از زمین و از زمان تا مرز رؤیا می‌برد





‌