خانه ام ابری ست

خانه ام ابری ست


یکسره روی زمین ابری ست با آن.


از فراز گردنه خرد و خراب و مست


باد میپیچد.


یکسره دنیا خراب از اوست


و حواس من!


آی نی زن که تو را آوای نی برده ست دور از ره کجایی؟


خانه ام ابری ست اما


ابر بارانش گرفته ست...