می بینی پاییز چقدر شبیه زن هاست؟

می بینی پاییز چقدر شبیه زن هاست؟

حوصله اش که سرمی رود
بند اصلاح برمی دارد
می کند علف های هرز را
بلوند می کند موهایش را
گرم می شود
سرد می شود
؛طاقت ندارد...
تعادل ندارد...
همه چیز را بهم می ریزد...
باد می وزد...
در آخر اما...آرام...آرام...می بارد...
زن پاییز است با موهای بلوند؛صورتی اصلاح شده ونم نم اشک..

ﻣﻦ ﺯﻧﻢ ﻭ ﺗﻮ ﻣﺮﺩ ﺑﻤﺎﻥ ﻣﻦ ﺯﻧﻢ … ﺑﯽ ﻫﯿﭻ ﺁﻻﯾﺸﯽ … ﺑﯽ ﻫﯿﭻ
ﺁﺭﺍﯾﺸﯽ!
ﺍﻭ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺯﻥ ﺑﺎﺷﻢ … ﮐﻪ ﺑﺪﻭﺵ ﺑﮑﺸﻢ
ﺑﺎﺭ ﺗﻮ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﯼ ﻭ ﺑﺮﻭﯾﺖ ﻧﯿﺎﻭﺭﻡ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺗﻮ ﻗﻮﯾﺘﺮﻡ …
ﻣﻦ ﺯﻧﻢ … ﻣﻦ ﻧﺎﻗﺺ ﺍﻟﻌﻘﻠﻢ … ﺑﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﻋﻘﻞ ﻧﺎﻗﺼﻢ
ﺍﺯ ﭼﻪ ﻭﺭﻃﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﺠﺎﺗﺖ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺍﻡ
ﻭ ﺗﻮ ﻋﻘﻠﺖ ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ!
ﻣﻦ ﺯﻧﻢ ... ﯾﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻡ ﻋﺎﺷﻘﺖ ﺑﻤﺎﻧﻢ
ﻭ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﺘﻬﻢ ﺑﻪ ﻫﺮﺯﮔﯽ ﺷﻮﻡ ...
ﺣﺎﻝ ﺁﻧﮑﻪ ﺗﻮ ﺑﯽ ﺁﻧﮑﻪ ﻋﺎﺷﻘﻢ ﺑﺎﺷﯽ ﺗﻈﺎﻫﺮ ﮐﺮﺩﯼ
ﺑﺎ ﻣﻦ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﻣﺎﻧﺪ!
ﻣﻦ ﺯﻧﻢ ... ﮐﻮﻩ ﺭﺍ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯿﺪﻫﻢ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﮐﻠﻤﻪ ﺍﯼ
ﺍﺯ ﺧﺴﺘﮕﯽ ﻭ ﺩﻟﺴﺮﺩﯼ ﺑﻪ ﺯﺑﺎﻥ ﺁﺭﻡ ﻭ ﺗﻮ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ
ﻧﺎﺭﺍﺿﯽ ﻭ ﭘﺮﺻﺪﺍ ﺳﻨﮕﺮﯾﺰﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺟﺎﺑﺠﺎ ﻣﯿﮑﻨﯽ
ﭼﺮﺍ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻧﯿﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮﯼ! ﻣﻦ ﺯﻧﻢ ... ﻭﻗﺖ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﺯﺍﺩ ...
ﺗﻠﺨﯽ ﺑﯿﺪﺍﺭﯼ ﺷﺒﻬﺎ ﺑﺮ ﺑﺎﻟﯿﻦ ﻓﺮﺯﻧﺪﻣﺎﻥ ...
ﺳﮑﻮﺕ ﻭ ﺻﺒﺮ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﺸﻢ ﺗﻮ ﻣﺎﻝ ﻣﻦ،
ﻟﺬﺗﻬﺎﯼ ﺷﺒﺎﻧﻪ ... ﺧﻮﺍﺑﻬﺎﯼ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﻭ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﯽ ﻣﺎﻝ ﺗﻮ!
ﻋﺎﺩﻻﻧﻪ ﺍﺳﺖ ﻧﻪ؟
ﻣﻦ ﺯﻧﻢ ... ﺁﺭﯼ ﻣﻦ ﺯﻧﻢ ... ﺍﻭ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺯﻥ ﺑﺎﺷﻢ ...
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩ ...
ﻋﺸﻖ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻭﺭﺯﯾﺪ ... ﺑﻪ ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﯽ ﺍﺕ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺑﺎﻟﯿﺪ ...
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺩﻓﺎﻉ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩ ...
ﭘﺸﺘﯿﺒﺎﻧﺖ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺑﻮﺩ...
ﻭ ﺗﻮ ﻣﺮﺩ ﺑﻤﺎﻥ!
ﺍﯾﻦ ﺭﺍﺯ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﺮﺩ ﺗﺮﻡ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ گفت.