ڪوچه، وقتی کوچه بود

ڪوچه، وقتی کوچه بود
که عبورِ تو بود!
سلام نگاهِ تو بود ...

کوچه وقتی کوچه بود
که باران بود
پرستو بود
هزار رویایِ
بر زبان نیامده بود...

وگرنه کوچه چه بود؟
جز راهی اندک
با آدم‌هایی اندک...