نازکن این ناز کردن چهره را بسیارزیبا میکند

نازکن این ناز کردن چهره را بسیارزیبا میکند
آبیِ چشمان تو آبیّ دریا را فریبا میکند

اخم کن در اخمهایت دقتت بالاتر است
ترش و شیرین بودنت شعری مهیامیکند

بغض کن در بغضهایت ژاله می بارد عزیز
اشک مهتاب است اما شور بر پا میکند

گریه کن این گریه هایت مشق هرروز من است
بارش باران ٬ گلِ رنگین کمانها را شکوفا میکند

قهر کن این قهر کردن بهتر است از آشتی
بوسه های بعد از آن من را چه دارا میکند

غنچه کن آن غنچه ی لبها برای عندلیب
محفل گرمیست او خود را هویدا میکند