اقرارم را بر گورم حک کن

اقرارم را بر گورم حک کن

تا لابه لای این گذر زمان نامی از احساس نبرم

من باختم به خود باختم به مترسک های آدم نما

باختم به آدمک های شهرقلب های سنگی

وحال که درگوشه ی اتاق تنهایی ام ، سادگی هایم را می شمارم

آرام آرام این جمله زاده می شود که

سنگ باش تا سنگسار نشوی...