دین از یک طرف ( از جهت عرضی ) جلوی تعارض شادی ها و خوشی ه

دین از یک طرف ( از جهت عرضی ) جلوی تعارض شادی ها و خوشی های شخص من با خوشی ها و شادی های دیگران را می گیرد ، و از طرف دیگر (از جهت طولی ) مانع آن بخش از شادی های خود من می شود که ممکن است در درازمدت برای خودم باعث ناشادی و ناخوشی بشود.
در دستورات و قانونگزاری دینی این دو معیار برای خوشی ها و شادی های جوانانه وجود دارد که گاه باعث این تصور می شود وگرنه دین با شادی جوانان مخالف نیست بلکه به آن در چارچوب معقول فردی و اجتماعی توصیه و تشویق نیز می کند.
در واقع دین می خواهد که جوان به جای یک شادی خودخواهانه ( که باعث غم و ناراحتی دیگران است ) یا شادی کوتاه مدت (که مانند اعتیاد سرانجام ناخوشی دارد) به یک شادی کامل و درازمدت برسد.
شادی مورد تشویق دین که اتفاقا بیش از هرکسی سهم جوانان است یک شادی عمیق و فراگیر است که نه به قیمت تلخی الآن دیگران تمام می شود و نه به بهای تلخی آینده جوان. یک شادی گسترده و بی پایان و همیشگی و به عبارت دیگر زبان حال دین با جوانان این است که " همه خوش باشید ، همیشه خوش باشید" !(یادداشت امروز روزنامه همشهری)
#شادی #جوان