سفیر کبیر Grand Ambassador

پارت ۱۹۴
در سه ماه اول من مبانی را به طور کامل یاد گرفته بودم به راحتی اشیا را تغییر میدادم؛ اما این کارها هدف من نبود من میخواستم تغییر شکلی را یاد بگیرم که به مراتب سخت تر از این حرفها بود از ماه چهارم به بعد به دستور خشایار من معجونهای مختلفی را میخوردم که توسط تئودور ساخته شده بودند؛ به نظر میرسید که تئودور در زمینه معجون سازی قابلیتهای ویژه ای داشت. حتی خشایار هم از او تعریف میکرد؛ نمیتوانستم تأثیر معجونها را نادیده بگیرم هم تئودور و هم خشایار عقیده داشتند که برای فن تغییر شکل به بدنی آماده از هر لحاظ نیاز داشتم برای همین هم در کنار تمریناتم مجبور بودم زمانی را هم به ورزش اختصاص دهم دیگر بیدار شدن در ساعت پنج و خوابیدن در ساعت یک نصف شب برایم عادی شده بود من از نفرین و اثرات آن میترسیدم و همین ترس سبب پیشرفت چشمگیرم شده بود.
در این مدت برای یافتن اطلاعات بیشتر از قوم ذهن پردازها و مکندگان تمام کتابهای تاریخی را زیر و رو کرده بودم. حتی در مورد الندر و خنجر که به نظر خیلی مهم میرسیدند هم اطلاعات بدرد بخوری به دست نیاورده بودم شاید این اطلاعات در قسمت محدود شده کتابخانه قرار داشت که توسط ابر عجیبی پوشیده شده بود و زمانیکه وارد آن میشدم از طرف دیگر قفسه ها سر در می آوردم.
با این حال ناامید نشده بودم؛ هنوز کتابهای زیادی وجود داشت که برای خواندنشان به وقت و زمان زیادی نیاز داشتم در این میان دیگر مزاحمت جنها هم قطع شده بود و خبری از فضولیهای بی موقع آنها نبود و این سبب شده بود تا راحت تر روی باقی کارهایم تمرکز کنم هر چند بیشتر روی تغییر شکل پیشرفته متمرکز شده بودم. از طرفی استفاده از طلسمهای موجود انرژی زیادی از من میگرفت و من قادر نبودم تمام اطلاعاتی که به دست می آوردم را به صورت عملی امتحان کنم.
ـ آلفرد اول ذهنت رو خالی کن مثل وقتی که میخوای از روشهای انتقال مکانی استفاده کنی یا زمانیکه شینی رو تغییر میدی
با دقت به حرفهای خشایار گوش میدادم؛ در این مدت به حدی به او نزدیک شده بودم که او را پدربزرگ خطاب میکردم هر چند اوایل احساس عجیبی پیدا میکردم اما کم کم روابط میان ما قوی تر و مستحکم تر شد. حتی روزهایی به این فکر میکردم که دوست دارم به فردی شبیه او تبدیل شوم؛ کسی که در عین قدرتمندی از نفوذ و جذبه خاصی برخوردار بود.
ـ آلفرد مگه بهت نگفتم تمرکز کنی؟ ببین چه قیافه ای برای خودش درست کرده
ـ شبیه شماست؟
متوجه حرف تئودور نشده بودم و خشایار متفکرانه از او پرسید:
- یعنی من اینقدر زشتم؟
اصلا حواسم به کاری که انجام داده بودم نبود زمانیکه به خودم درون آینه نگاه کردم، خودم را اندکی عقب کشیدم صورتم فرم خودش را از دست داده بود؛ در حالیکه ریش سفید و بلندی روی صورتم سبز شده بود و دستان و نیمه چپ صورتم پیرتر از نیمه دیگر صورتم بود تئودور که قیافه من را در آینه دیده بود، به شوخی
گفت:
ـ یه کمی شبیه
خشایار خندید اما خنده ای آرام و سپس از من پرسید:
ـ یعنی این منم؟
تئودور سری کج کرد و پرسید:
ـ داشتی به جناب خشایار فکر میکردی؟
من با حالتی تدافعی گفتم :
- اصلا...
جواب هر دو را همزمان داده بودم هر چند هیچ اطمینانی در صدایم وجود نداشت خشایار با لبخندی که همیشه بر لب داشت گفت :
- تمرکز، تمرکز و تمرکز این یک اصل مهم در این کاره تو مشکلت اینه که نمیتونی روی یک چیز متمرکز بشی باید افکار مزاحم رو دور بریزی
تئودور معجونی قهوه ای رنگ را روی یکی از میزها گذاشت و گفت:
ـ این معجون ،امروزه بهتره بعد از تمرین بخوریش
سپس رو به خشایار کرد و گفت:
ـ شما با من کاری ندارید؟ خشایار سری تکان داد و گفت:
ـ نه ممنونم
تئودور گلویش را صاف کرد اما به نظر می رسید سعی داشت تا جلوی خنده اش را بگیرد. دوباره به آینه نگاه کردم حق با تئودور بود؛ من اندکی شبیه به خشایار شده بودم شاید به این خاطر که بیشتر به او فکر میکردم. تئودور با چشمکی برای من از اتاق خارج شد و من دوباره چشمانم را بستم
از یک هفته پیش با سری جدید معجونهای تئودور دیگر نیازی به اجرای طلسمی برای تغییر شکل نداشتم اما در هر بار تغییر شکل که به شکست منتهی میشد انرژی زیادی از دست میدادم