ما انسان‌ها مکعب‌هایی فلزی‌ایم که تنها بهر نیازهایی به هم

ما انسان‌ها مکعب‌هایی فلزی‌ایم که تنها بهر نیازهایی به هم می‌رسیم و به هم می‌ساییم؛ نه در هم می‌آمیزیم و نه در هم رسوخ می‌کنیم و نه حتی هم را می‌بینیم. انسان تنهاست؛ تنهای ستمگر، تنهای ستم‌کش؛ تنهای خودویرانگر، تنهای دِگرویرانگر؛ شکنجه‌گری چهارمیخ‌شده بر تخت شکنجه.

و این پایانی است بر توهمی شخصی...