به فراموشی بهار رفتیم، تو نبودی‌!

به فراموشی بهار رفتیم، تو نبودی‌!
به فراموشی سفره‌های‌ انبوه از نان رفتیم، تو نبودی‌!
به گورستان هم که یک روز آدینه رفتم،
نشانی از تو نبود...
راستی‌ تو کجا بودی؟