پنجشنبه است...

پنجشنبه است...
همان روزی که دل می گیرد و اشک در چشم ها جاری می شود.
همان روزی که دل، دلتنگ می شود برای عزیزانی که در کنار ما نیستند.
پنجشنبه است...
روز یاد است.
روز شاد کردن دل آنهایی که در زیر خاک در انتظارند.
روز لمس کردن خاطره ای که در ذهن داریم،
که با خود می گوییم، "چقدر دلم برایت تنگ شده"....
پنج شنبه است...
روز زیارت قبور، روز فرستادن رحمت، و روز خلوت کردن با آنهایی که در کنار ما نیستند، روز خواندن سوره ای از قرآن، روز خواندن فاتحه و روز فرستان هوای سردی بر روحی و دلی که در زیر خاک است.
پنجشنه است...
با یک سینی از خرما، شاخه ای گل یاس و اب و گلاب به استقبال عزیزان می رویم، آنهایی که چیز زیادی از ما نمی خواهند، فقط هر پنجشنبه به آنها سر بزنیم.

یادی کنید از دلی که در زیر خاک است..
و لحظه به لحظه و دقیقه به دقیقه چشم انتظار ..
روزی می آید که دل ما در زیر خاک چشم انتظار است،
که زندگان یادی کنند و سراغی بگیرند.. برای شادی روح تمام اموات فاتحه وصلوات هدیه کنیم.