!…می بخشم آدم ها را

!…می بخشم آدم ها را
می گذارم حوالی احوال من،
تا آنجا که بخواهند قضاوت کنند...!
عبور می کنم از بی تفاوتی هایشان،
می ایستم کنار بازی هاشان...
ساده تماشا می کنم...!
می بخشم آدم ها را...
لبخند می زنم به استهزاء قهقهه شان...
گوش می کنم به سیاست"دوستت دارم"
هاشان...
صبوری میکنم به پای رفتن ها و آمدن هاشان...
صبوری می کنم تا آنجا که طاقتم طاق شود...
آنگاه برای همیشه...
برای همیشه...
پشتم را می کنم به کوچکی دنیاشان...!
و...
می روم.....آغاز تنهاییم مبارک