ﺧﺴـﺘﻪ ﺍﻡ...

ﺧﺴـﺘﻪ ﺍﻡ...
ﺍﺯ ﺻبوﺭﮮ ﺧﺴﺘﮧ ﺍﻡ
ﺍﺯ ﻓﺮﯾﺎدهاﯾﮯ ﮐﮧ ﺩﺭ ﮔﻠﻮﯾﻤـ ﺧـﻔﮧ ﻣـﺎﻧﺪ
ﺍﺯ ﺍﺷڪ ﻫـﺎﯾﮯ ﮐﮧ ﺧﻨﺪﻩ ﺷﺪ
ﻭ ﺍﺯ حرﻑ ﻫﺎﯾﮯ ﮐﮧ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﮧ ﮔﻮﺭ شد در گورستان دلم
ﺍیـﻦ ﺭﻭﺯﻫـﺎ ﻣﻌـــﻨﮯ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔـﮯ ﺣﺬﻑ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﺑﺮﺍﯾﻢ ﻓﺮﻗﯽ نمیکند ﺭﻭﺯﻫـﺎﯾـﻢ ﺭﺍ چگونه قربانی کنم...
ﺧـــــسته ﺍﻣـ ...