تو که هستی

«تو که هستی،
همه‌چیز آرام‌تر است.
شب‌ها بویِ نفس‌های تو را دارند، چای، طعم لبخندت را.
نه لازم است چیزی بگویی، نه کاری کنی… بودنِ تو خودش معجزه‌ست.
وقتی کنارت نفس می‌کشم، انگار جهان جایِ درست خودش را پیدا کرده.
بغض‌هایم یادشان می‌رود چرا آمده‌اند، دلِ بی‌قرارم آرام می‌شود.
تو شبیه نوری هستی که بی‌صدا می‌تابد، مثلِ اطمینان در دلِ بی‌قراری.
من دارم یاد می‌گیرم حالِ خوب یعنی همین همین ثانیه‌ هایی که «تو» هستی، همین سکوتی که بویِ تو را دارد...
چقدر دنیا با تو ساده‌تر، نرم‌تر، روشن‌تر می‌شود…
بودنت شعر است؛ شعری که آرام آرام به قلبم یاد می‌دهد...
عشق گاهی فقط همین است: بودنِ تو، و لبخندِ بی‌دلیلِ من…

مرضیه ی قشنگم @m.1989 💜💙