{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

من به یک صبح

من به یک صبح
که با خنده ات آغاز شود می اندیشم؛
و به یک حبه ی قند که از کنجِ لبت بردارم؛
کاش این صبح بیاید
و اندیشه ی من رنگِ رویا نشود!
دیدگاه ها (۲)

دوسـتت دارم آنقـدر ڪه می دانم اگر این شــ؏ــر را رها ڪنم تــ...

پُرم از راه ...از پُل ...از رود ...از موج ...!پُرم از سایه‌ی...

شهر به شهر،خیابان به خیابان،کوچه به کوچه،به دنبالت خواهم گشت...

چه کسی می‌فهمد ،در دلم رازی هست ...؟می ‌سپارم آن را ،به خیال...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط