می خواهم خودم رابسرایم

می خواهم خودم رابسرایم
که پر از حرفهای ناگفته ام
و نیز ،آئینه ای شکسته ام ...
آبستن بغض های پر تکرار
و فانوس چشمهایی که
دیگرهیچ سوسویی ندارد
میان این هیاهوی ملتهب ...
می خواهم خودم را بسرایم ...
که اندوه را به آغوش کشیده ام
بی هیچ واژه ای
از انجماد نگاه تو ...