در جوی زمان

در جوی زمان ،
در خواب تماشای تو می رویم.
سیمای روان ،
با شبنم افشان تو می شویم...

سنگی میشکنم،
رازی با نقش تو می گویم.
برگ افتاد ، نوشم باد !
من زنده به اندوهم....

#سهراب_سپهری
#خاص
دیدگاه ها (۳)

چه دلی که بر جبینش همه داغ بی نصیبیچه...

‏درد آدمارو جوری عوض می‌کنه که دیگه کمتر اعتماد می کنیبیشتر ...

چگونه می‌شد چیدگلی را که خیالی می‌پژمراند ؟!...#سهراب_سپهری

می‌خواهمت...کو واژه‌ایی کهساده‌تر از اینبیان کنم؟!#سیمین بهب...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط