قناریانه اگر می وزد ترانه ی من

قناریانه اگر می وزد ترانه ی من

به شوق توست، تو ای آخرین بهانه ی من

 

حیاط را همه گل کاشتم که بو ببری

بزن به جاده ی شب بو، بیا به خانه ی من

 

اگر به خانه ی من آمدی چراغ نیار

که ماه قهر کند باز از آشیانه ی من

 

درخت های سپیدار، سر به شانه ی هم

نگاهشان کن و بگذار سر به شانه ی من

 

من و تو ایم جهان؛ بی نهایت و زیبا

جهان اگر افق توست تا کرانه ی من

 

من از قبیله ی صیاد های خوشبخت ام

کسی به جز تو نزد لب به آب و دانه ی من

 

به راه سادگی و جاده ی خیال بزن

که می رسی به غزل های عاشقانه ی من

 

# عاشقانه ...