دلم تنگ است از این دنیا، چرایش را نمیدانم!

دلم تنگ است از این دنیا، چرایش را نمیدانم!
 من این شعر غم افزا را ، شبی صدبار میخوانم.
چه میخواهم از این دنیا ، از این دنیای افسونگر،
 قسم بر پاکی اشکم، جوابم را نمیدانم! 
بهارزندگانی را، چندین باربوییدم .
کنون با غصه میگویم، زنده بودن را نمیخواهم ...
خداوندااا نمیخواهم. نمیخواهم. نمیخواهم...
دلم تنگ است از این دنیا ، چرایش را نمیدانم !
چرایش را نمیدانم!
چرایش را نمیدانم ...