مثل گیسویش دل ماراپریشان ردورفت

مثل گیسویش دل ماراپریشان ڪردورفت
آن پرے رویے ڪه ازمن روے پنهان ڪردورفت

بانوے اردیبهشتش خوانده بودم سالها
باغ احساس مرا همرنگ آبان ڪرد ورفت

وقتے آمد درنگاهش صدسبد لبخند داشت
اوڪه چشمان مرا تقدیم باران ڪرد ورفت

در هجوم بیڪسے با آن همه دلواپسی
وسعت تنهایے دل را دو چندان ڪرد ورفت

بادلے خون التماسش ڪردم امابرنگشت
مے شود آیاچنین ترک عزیزان ڪردورفت؟

درنگاه دلفریبش رنگے ازنیرنگ داشت
طرح نابودے ڪشیدوخانه ویران ڪردورفت

درهواے حسرتش من ماندم و دریاے غم
ساحل آسایشم را غرق طوفان ڪردورفت

نقش خاموش نگاهش درنگاهم مانده است
اوڪه درعشقش غریبے را غزل خوان ڪرد و رفت
💜