ماورای همه فکر و خیالست علی

ماورای همه فکر و خیالست علی
و بهشت رفتن ما، بی تو محالست علی

بهترین لحظه عمرم به نجف آمدن است
مددی کن که به دل شوق وصالست علی

سالیانیست که من پشت در میکده ام
سائلت، منتظر چند پیالست علی

کوری چشم عدو شیعه مولا هستم
شیعه تو شدنم، عین کمالست علی

هیچ دانی که چرا نوکر مولا شده ام
نوکری ام اثر شیر حلالست علی

زائرت، روبه‌رو ایوان نجف سر در گم
مات و مبهوت، از این جاه و جلالست علی

به روی خانه کعبه چه اذانی میگفت
اشهد و ان ولی، عشق بلالست علی

شهریار از چه سرودست چه نامیم تو را
زادگاهت به حرم، حل سوالست علی