خــستــہ امـ …

خــستــہ امـ …

از صبورے خــستـــہ ام …

از فــَریــــادهایے

که در گـــلویـــم خفـہ مانـد …

از اشـــــــک هایــی

که قـاه قـاه خنــــده شـב …

و از حــــرف هایے که زنـــده بہ گـــور

گــَشت در گــورستاטּِ دلـــــم

آســــاטּ نیست در پــَس خـــنـده هاے

مصــنوعے گریــہ هاے دلت را ،

در بــی پنـــاهیت در

پشت هـــــزاراטּ دروغ پنهـــاטּ کنے …

ایــــטּ روزهــا معنے را

از زنـدگـــے حذف کــرבه امـ …

بدون تو برایـــم فرق نمــےکــُنـد

روزهایـــم را چگونــہ قربانـے کنمـ···